Traxxis bewijst zich op de Dutch Open Kartchallenge 2016

By | 14/03/2016

Afgelopen weekend vond de Dutch Open Kartchallenge 2016 plaats op de kartpiste van Kart Center Roosendaal. Het is een wedstrijd verdeeld over 2 dagen en de hoofdprijs is een ticket voor het Kart World Championship dat later dit jaar plaatsvindt in Italië. Natuurlijk namen hier enkele Traxxispiloten aan deel. We vinden aan de start Christophe Verhoeven, Nick Van Ostade, Peter Neefs, Stefan Verhofsté, Bjorn Vermeulen en tenslotte Ward Maenhout.

Ward deed vooral mee om bij te leren en hoopte in de halve finale te raken, de andere 5 mannen hadden allemaal finale als doelstelling.

Uiteindelijk haalt iedereen de halve finales zonder problemen. Voor de finale beloofde het nog spannend te worden en zou de semi finale beslissend gaan worden. Iedereen, behalve Stefan zat in dezelfde semi final.
Uiteindelijk halen Nick, Christophe, Bjorn en Stefan de finale. Peter heeft pech in de semi finale met de loting en kan net niet meer in de finale raken.

Met al ons deelnemende piloten in de semi’s en 4 piloten in de finale mogen we weer enorm tevreden zijn over onze prestaties. Christophe en Nick mogen tenslotte ook nog op het podium van de snelste buitenlandse deelnemers staan. Mats de Jong die ook af en toe met Traxxis meedoet aan endurances neemt daar het bovenste plekje in.

Podium DOK 2016, beste buitenlanders

Podium DOK 2016, beste buitenlanders

Het algemene klassement:

DOK 2016 - algemeen eindklassement

DOK 2016 – algemeen eindklassement


Finishposities; 8e, 9e, 10e, 11e, 16e en 20e.

Ward finishte laagste van de Traxxis-piloten, maar was met z’n 20e plaats toch zeker nog tevreden. Dit is beter dan waar hij op voorhand op gehoopt had, en hij kwam vooral als training en om bij te leren, wat volgens hem zeker gelukt is!
Peter was wel wat teleurgesteld op een 16e plaats. Gezien z’n pure snelheid moet een top 10-notering er misschien wel ingezeten hebben. Hij had het geluk niet echt aan z’n zijde bij het loten van de karts en de groepen.
Stefan werd 11e, maar had ook met redelijk wat moeilijke groepen en mindere karts af te rekenen. In de finale was z’n hotlap niet goed genoeg, en hij loot daarna één van de slechtste karts van het pak, waar er niet veel meer mee in zat…
Bjorn finisht 10e, vlak voor Stefan. Zeker tevreden met een mooie top 10-notering tussen al die thuispiloten. Hij was ook amper gaan trainen (reed er wel de Formula Karting manche begin maart, waar hij het ook al heel goed deed).
Vlak voor Bjorn eindigt Nick. Hij liet het hele weekend door z’n pure snelheid zien, maar had op gebied van karts net iets minder geluk als vorig jaar, waar hij ook 9e eindigde. Hij is ongetwijfeld nog sneller geworden tov. vorig jaar, en kon dus bevestigen!
Christophe eindigt met een 8e plaats als hoogst geklasseerde Traxxis-lid. Z’n snelheid is er altijd, maar hij weet zelf ook dat hij in Roosendaal zeker nog wat kan bijleren – wat tevens één van de redenen was dat hij meedeed aan dit kampioenschap! Toch sterk van hem, en hij moet uiteindelijk enkel de favorieten voor hem dulden.

Uiteindelijk een heel tof weekend gehad met alle aanwezige teamleden en supporters!
Dank ook aan teamgenoten Sander De Baets & vriendin, Dieter Nielandt, Yoeri Van der Gucht, ouders van Christophe, ouders en vriendin van Nick, Davy en vriendin (teamgenoot van Nick en Christophe te KCR tijdens de BMC races), Detlef Pahl, etc. die allen helemaal tot in Roosendaal afzakten om te komen supporteren! 🙂 Team spirit!

Hieronder nog Ward zijn persoonlijk verslag over het weekend:

Tijdje terug ging ik samen met Bartosz Malutko even naar Rozendaal.
Na 1 heatje (20 min ofzo) rijden dat best goed ging, liet ik mij makkelijk overtuigen door Corné Snoep om toch deel te nemen aan DOK.

Veel training wou ik er niet aan spenderen, de thuispiloten zijn enorm sterk. Daar haal je het nooit van zonder goed te trainen en dat budget wou ik er niet aan geven. Uiteindelijk toch 2 heatjes gaan trainen 2,5 weken terug. Eéntje in de gewone richting en ééntje in de omgekeerde richting.
Omgekeerd kwam ik 4 tienden tekort op Mellanie Motz met hetzelfde kartje. In de gewone richting kwam ik zo’n 6 tienden tekort.
Vandaar dat ik eerder al overtuigd was dat ik enkel maar de hoop kwam vullen.

Mijn groepen voor de 4 rounds vielen heel goed mee, zeker vergeleken met mijn mede-Traxxis collega’s.
Die moesten het vaak onder elkaar uitvechten met nog enkele andere snelle mannen erbij.

Mijn 1e round loot ik kartje nummer 8. Naar mijn gevoel zeker een goed kartje.
Tijdens mijn hotlap maak ik echter een zware fout waardoor ik pas 8e sta.
Meteen bedacht ik al dat ik vroeg zou gaan pitten om zo vrije baan te hebben en zo enkele posities te kunnen goedmaken.
In de 2e ronde pit ik dan ook. Vrije baan, alles loopt zoals ik voorzien had. 2 piloten komen achter mij terecht met hun pit.
Een 3e, Sean Brierly komt jammer genoeg vlak voor mij de baan op en neemt meteen de binnenkant zodat ik geen inhaalpoging kan doen op het einde van het rechte stuk. Ik voel wel dat ik sneller ben, maar kan nergens een poging doen. Bovendien verliezen we wat tijd waardoor Marscha kan aansluiten en ik op haar wat moet verdedigen. Zo kan Sean weer een gaatje slaan. Ik eindig uiteindelijk op P6. Best tevreden mee, eerste race al niet hopeloos vanachter gebengeld.

De 2e race was mijn makkelijkste groep. De win zou sowieso tussen Ruben en Mats gaan, daarna was alles mogelijk.
Ik krijg kartje 6, deze voelde voor mij duidelijk beter aan dan mijn kartje in race 1.
Na de hotlaps zie ik mij P3 staan, met 3 tienden voorsprong op P4. Enorm blij dus.
Doel van de race, mijn positie houden. Ik probeer Mats te volgen bij de start maar dat lukt mij natuurlijk niet.
Voor de rest een eenzame koers op p3 gereden waar ik dan ook afgevlagd werd.
Een podium dus. Daar had ik op voorhand zeker niet voor durven tekenen.
Zoals Sander opmerkte tijdens de beker-uitreiking op zondag, wordt dit allicht de enige keer dat ik samen met Ruben en Mats op een podium sta 😆

De 3e race is weer een sterkere groep. Ruben, Selina, Stefan, podium zou ik hier niet voor de 2e keer doen.
Ik krijg kartje 5, wat ook een goede zou moeten zijn. Persoonlijk had ik er wat moeite mee. Ik kon niet echt uitleggen wat.
We zullen het maar houden bij “de kart lag mij niet”.
Hotlap toch nog P5 gehaald. Achter mij staat een Adrian (Pool) met kart 1, waarvan ik wist dat dit een hele goede was.
Focus zou dus op hem komen te liggen en proberen ervoor te blijven.
Aanvankelijk heb ik wel enkele meters bij de start, maar langzaam rijdt hij naar mijn bumper.
Ik zie op de tijden dat hij net enkele honderdsten sneller gaat dan mij.
Ik ken Adrian al een beetje en maak voor mijzelf uit dat hij dat kan omdat hij mij kan volgen.
Zoals ik ook verwacht gaat Adrian naar de pit omdat ik hem eigenlijk wat ophou.
De ronde erna doet Sean Brierly vanop de zijlijn teken dat ik ook moet pitten.
Maar dat doe ik niet, ik ga er vanuit dat Adrian trager zal zijn zonder mij voor hem en ik kan snellere pace maken zonder hem achter mij.
Zo verloopt het ook en ik kan een groot gat slaan tegen dat ik besluit te pitten 4 ronden van het einde.
Ik kom echter de pit uit naast een andere rijder. Het is Emile Hollink. Die had ik daar helemaal niet verwacht en zeker ook geen rekening mee gehouden.
Hij was op P8 vertrokken. Hij was blijkbaar de 2e ronde gaan pitten en was iets sneller dan mij op de baan waardoor hij daar kwam te zitten.
Ik zit de verkeerde kant en kan de komende 4 ronden ook geen inhaalpoging doen. Toch wat zuur. Dacht ik echt van de perfecte strategie te hebben gemaakt. Verlies ik dan toch nog 1 plekje en finish ik P6 terug. Achteraf zei Sean mij dat hij teken deed om Emile te coveren, ik dacht dat hij teken deed om Adrian te coveren. Moeilijk te zeggen of ik Emile zou voorgebleven zijn door toen te pitten. Ik vind verdedigen op KCR, best lastig dus vermoedelijk was hij er wel over geraakt of had ik hem doorgelaten als hij duidelijk sneller was.

De zaterdag sluit ik dus af met een twee keer P6 en een P3, heel tevreden mee. Mijn gevoel zei mij ook dat ik best goed bezig was.
Natuurlijk goede groepen, en goede karts, maar gezien kcr mij echt niet ligt reed ik toch beter dan verwacht.
In het klassement sta ik ook semi-finale zeker. Ook niet zo moeilijk als er 26 van de 40 piloten doorgaan.

Zondag nog 1 race. De uitslag maakte op zich niet zoveel, semi haalde ik al.
Ik zit samen met Nick in de wedstrijd en zei hem op voorhand, dat ik hem zou voorlaten, mocht het daarop aan komen.
Met kartje 4 zou de kans echter klein zijn dat ik mij hoog kan hotlappen. Die stond al het hele weekend samen met kartje 2 gekend als mindere kart.
Ik kom op P6 na de hotlaps, valt nog mee. Ofwel was mijn hotlap clean of die achter mij hadden een slechte. Achter mij staat Regies Bovy in kartje 1.
Toen wist ik al hoe laat het was. 1 was een goed kartje, dus die ging mij zeker voorbij gaan. Regies blijft heel sportief naar een gaatje zoeken, ik heb echter moeite om niet te schuiven met kartje 4 en na een foutje kan hij mij heel proper voorbijgaan.
Aanpikken lukte helemaal niet dus die vogel was gaan vliegen. Verder kan ik mijn positie veilig houden en finish ik P7.
Mijn schrap dus, maar maakte niet echt uit dus. Kartje was ook minder, de groep ook sterker. Het had mij enorm verbaasd mocht ik hier veel hoger gefinisht zijn.

Voor de semi final, loot ik terug kartje 5. Was er niet echt blij mee, gezien ik er eerder moeite mee had terwijl het toch duidelijk een betere kart was.
Sowieso ging ik mijn Traxxis collega’s die in mijn semi meereden niets in de weg leggen en hen doorlaten. Elk puntje meer was voor hen meer zekerheid op de finale. Ik kwalificeer mij echter op P12. Wel op net minder dan 2 tienden van P6. Ik hoopte dus wel nog op te schuiven in de race indien mogelijk.
Mijn strategie hier was vroeg pitten. Het rechte stukje langs de parking kijk ik naar beide lampen van de pit. Beiden zijn groen. Dus denk ik, ik ben pit safe. Ik dacht ook dat de rijder voor mij was doorgereden. Wanneer ik in de pit rij, zie ik echter Bjorn naar de lijn rijden.
Die moet net in een blind spot alsnog binnengereden zijn. Een andere verklaring had ik niet. Pitstopstrategie en meteen ook de race naar de vaantjes gezien ik nog es opnieuw moet binnenkomen. Uiteindelijk nog geprobeerd iets bij te leren van Ruben toen die mij kwam dubbelen maar veel meer dan “hij is sneller” kon ik er niet van opmaken. P13, en laatste in de semi final.
Beetje zuur om het weekend zo te eindigen op het circuit. Maar uiteindelijk maakte het allemaal niet zoveel meer uit.

In het eindklassement word ik 20ste. Dat had ik nooit verwacht. Had mij eerder ergens P25-P30 gezet, net niet semi of net wel dus.
Heel het weekend heb ik mij super geamuseerd. Zeker op de piste waar ik volgens mij wel wat bijgeleerd heb en naar ik schat zelf, toch zo’n 2 tienden dichter ben gekomen op de rest. Nog altijd 3à4 tienden te traag, maar het is al beter dan 5 à 6 tienden natuurlijk. Dat doel is dus geslaagd.
Naast de piste werd er ook veel gelachen, gepraat, gezeverd en gedronken met zowat iedereen die aanwezig was.
Het deelnemersveld was misschien aan de lage kant, ik had de indruk echter dat dit het de sfeer super maakte voor iedereen die er was.
Er waren niet echt kliekjes, iedereen ging wel even bij iedereen zitten om praatjes te slaan.
Alles was echt top, een weekendje dat we weer niet snel zullen vergeten dus :thumbup:

Mijn andere traxxis collega’s haalden de finale. Peter had echter wat pech en haalde die net niet.
In de final was Stefan de grootste pechvogel met de kartloting. Hij had duidelijk het minste kartje van de hoop.

Of ik volgend jaar opnieuw zou deelnemen? Waarschijnlijk niet, tenzij 2 weken voor het evenement de layout van het circuit veranderd wordt.
Dan zijn de kansen eerlijker voor niet thuisrijders en gaat er ook meer volk op afkomen.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.