Stefan pakt 2e podium op rij op het British Rental Kart Championship 2016

By | January 20, 2016

Vrijdag 15 januari liep de wekker om 6u30 af. Zoals vorig jaar vroeg vertrokken richting Milton Keynes voor het weekend om het British Rental Kart Championship te gaan meedoen.

Vorig jaar kon ik met wat geluk de 2e plaats veroveren en ik wilde dit jaar wel teruggaan om dit te gaan bevestigen.
Eens aangekomen op Formula Fast Karting zagen we daar al snel een paar vernieuwingen voor de commentators en een paar racesimulators staan. Ook in de cafetaria zelf was er nu continu een TV waar de livestream werd op uitgezonden ?.

Vrijdagnamiddag konden we nog 2 heatjes trainen 1 op elke layout. Voelde me er al snel goed bij, vrij kleine verschillen op de piloten vooraan. De snelste mannen waren Ruben Boutens, Lewis Manley, Lee Hacket, Ed White, Bradley Philpot, Michael O’Brien en Jonathan Elliott. Mijn Traxxis collega’s, Sander De Baets & Bjorn Vermeulen lieten ook al zien hoe snel ze zijn en we gingen allemaal slapen na een korte wandeling in het centrum van Milton Keynes.

Op zaterdag mocht ik al 3 races doen en dus pas zondag in de namiddag m’n 4e race. Ik wilde voor zoveel mogelijk wins gaan zo vroeg mogelijk aan gezien de 4e race zondag er wat meer sterke concurrenten zaten dan in de andere. M’n eerste 2 races weet ik te winnen na vanop pole vertrokken te zijn. Al 2 keer geluk met de kartloting dus dat was al goed. Mijn 3e race was met onderandere Lewis Manley, Bradley Philpot dus hoopte hier wat punten af te snoepen van hen. Na de kwalificatie zag het er nog vrij goed uit. Ik moest 2e starten, Bradley 3e en Lewis pas 5e achter Ryan Smith. De race verliep iets anders, meteen in de eerste ronde viel mijn motor uit bij de eerste hairpin. Mijn reflex was van toch aan de binnenkant te blijven rijden en m’n motor zelf te proberen starten. Gelukkig slaagde ik daarin van de eerste keer. Oliver Davies, de man op pole was wel al 2 seconden verder natuurlijk. Langzaam toch tot aan zijn bumper kunnen rijden met Bradley Philpot, Lewis Manley en Ryan Smith allemaal achter me. Ryan Smith gaat iets vroeger pitten. Bradley kan me voorbij komen op de baan en ik pit de ronde erna maar kom al stuk achter Ryan Smith uit. De ronde erna maakt Bradley zijn pitstop en op dat moment laat er net iemand de toeschouwers bovenaan een blikje vallen op het circuit, de karts staan 5 seconden op een limiter en de race kan weer verder. De meeste denken dat Bradley hier voordeel uithaalde maar ikzelf denk van niet. Lewis Manley zit nu een aantal rondes in de bumper van Oliver Davies en verliest wat tijd, ik was nog hoopvol om 3e te worden op dat moment. Echter eens dat Bradley bij Ryan Smith geraakt begint deze zijn positie hard te verdedigen. We verliezen alle drie kostbare tijd. Ondertussen pit Olivier Davis en komt hij een 5-tal meter achter ons uit en maakt hij de baan vrij voor Lewis Manley. Frustratie bij Bradley was zichtbaar elke ronde dat Ryan Smith verdedigde was in Lewis zijn voordeel en zo kwam het uiteindelijk ook uit. De voorlaatste ronde pit Lewis en komt als eerste de baan op en kon zo toch nog de race winnen na vanop de 5e plaats gestart te zijn. Bradley geraakt als nog met wat trek en duw werk voorbij Ryan Smith te geraken doordat Lewis Manley maar heel nipt voor ons de pitlane uitkwam. Spijtig genoeg kon ik hierzelf niet van profiteren en werd ik pas 4e. De dag was voorbij voor ons allemaal dus zijn we ’s avonds nog maar eens een kleine wandeling gaan doen in het centrum van Milton Keynes. Hier en daar toch enkele bezienswaardigheden tegengekomen en we waren allemaal vrij tevreden over onze zaterdag.

Zondag kon ik me even uitslapen. Sander en Bjorn waren al weg van 8u opnieuw. Tom Kempynck, ook een karter uit België, verbleef in hetzelfde hotel als ons en wilde ook de zondag even gaan supporteren en zo kon ik samen met hem wat later naar de karting.

Het kampioenschap was dus al 3 races ver en enkel Lewis Manley en Ruben Boutens hadden nog de perfecte score als ik toekwam. Race 4 was een sterke heat voor mij en ik moest dus de schade weten te beperken. Ik deed wat ik kon met de kart die ik kreeg toegewezen en mocht 2e starten achter Ruben Boutens. Al snel had ik het door dat ik hem niet zou kunnen inhalen en me eerder zou moeten concentreren op de 2e plaats vasthouden. Dat lukte mij nauwelijks met heel wat harde maneuvres van Matt Bartsch af te weren maar ik verloor maar 1 puntje extra op Ruben Boutens. Na de 4 kwalificatie races sta ik 10e in het klassement. Ik mocht dus zeker geen punten verliezen in de semi-finale. Ik moet meteen de eerste semi-finale rijden en dat samen met Ruben Boutens, Ed White, Annelien Boutens, Olivier Bayani, Bjorn Vermeulen, Corné Snoep, Kamil Gorlo, Michael Weddell en Ben Greenwood. Toch wel een vrij lastige reeks piloten. In de kwalificatie sta ik even op pole en Ruben achter mij maar de laatste man over de lijn, Olivier Bayani, neemt de pole in handen. We vormen vooraan een treintje met 4 man en rijden wat weg van de rest, maar ik kan Olivier niet direct inhalen. Ruben gaat pitten van achter me weg, ik probeer nog een ronde verder te rijden om Olivier te pakken maar dat lukt niet en beslis dan om ook maar te gaan pitten om Ruben niet te ver weg te laten rijden. Ik kom echter nog net voor hem de baan op en we rijden samen nu iets strakkere tijden. Ondertussen had Kamil Gorlo die achteraan ons treintje van 4 hing het gat met Olivier Bayani volledig dicht gereden. Ik wilde gewoon strakke tijden gaan rijden en zowel Olivier & Kamil trachten voor te blijven op die manier en dat was ook Ruben zijn idee. Naar het einde van de race toe kwam Ruben dan iets meer druk zetten maar ik besliste van niet te gaan verdedigen, voor mij was P1 of P2 zeker voldoende om in de finale te geraken. Ruben kwam me voorbij en ik finishte uiteindelijk maar een seconde achter hem in de 1e halve finale.

Na alle semi-finales sta ik 4e in het klassement met 45 punten. Ruben & Lewis hebben er elk 50 en Lee Hacket heeft er 49.

fjobrkc1

Het volgende was de karts gaan kiezen voor de finale in te rijden. Ruben kiest kart 8, spijtig dat ze deze erin lieten want in de finale viel deze kart toch wel hard op van vrij snel te zijn. Lewis kiest 16, Lee Hacket kiest 19. Ikzelf kies 9, nadat ik Regis er toch een goede halve finale zag mee rijden dacht ik dat het toch een goeie kart was, ik had er zelf in race 2 van die qualifier mee gereden ook en toen was dat ook wel een goede kart. Spijtig genoeg bleek achteraf dat ze deze kart hadden nagekeken en iets trager gemaakt vlak voor de halve finales. Sean Brierley kiest 13, Régis Gosselin 15, Mateusz Bartsch 17, Ed White 11, Bradley Philpot 18 en Olivier Bayani 10.

De superpole shootout ging van start met Olivier Bayani de man op P10 eerst en dan P9 enzoverder… Ed White mocht als 4e en zette al meteen een strakke tijd neer. Vorig jaar had hij de pole en ik dacht ook wel dat het zou gaan tussen Ed, Ruben en Lewis voor de Pole. Sean Brierley zat wel al vrij dicht bij Ed white zijn tijd vond ik en dacht van misschien toch dicht in de buurt te komen van de voorlopige pole tijd op dat moment. Ik stap in de kart achter Sean en rij m’n outlap om hier en daar wat te testen en even aan te passen aan de rem van het kartje. De getimede ronde gaat goed alhoewel ik dacht van de bocht na het rechte stuk misschien iets te hard geremd te hebben en daar wat te weinig snelheid had bij het uitkomen. Over de lijn kijk ik meteen naar het scherm en ik had toch de pole in handen voorlopig. Nu nog zien wat Lee Hacket, Lewis Manley en Ruben Boutens konden doen. Lee zag ik een klein foutje maken bij de eerste 180° in de snail section en hij stond achter Sean toen. Lewis Manley reed een strakke ronde maar stond vlak achter Ed White. Ruben als laatste, ik dacht dat hij de pole wel in handen zou nemen maar lukte hem net niet. Ik was toen al tevreden van Ruben toch 1 maal te kunnen kloppen dat weekend. De finale race is nog helemaal wat anders.

fjobrkc2

De finale start ik aan kop en de eerste ronde verliest Lee Hacket al zijn plaatsten en moet als laatste aansluiten. Ikzelf merk na 2 rondes dat ik niet echt weg geraak van Ruben en de ronde daarna gaat Ruben me voorbij. Ed White probeert mee te glippen maar dat lukt hem niet en hij maakt de ronde erna zijn pitstop. Lewis Manley doet hetzelfde een paar rondes later en dan ook nog eens Régis. Op dat moment dacht ik dat ik maar amper 5e of 6e zou gaan worden in de finale. Ik zag echter dat Régis & Ed in gevecht waren geraakt met elkaar en wat tijd verloren hadden. Ed maakte daarbij nog een een foutieve pitstop en moest er nog een extra doen. Régis had een misverstand met de wedstrijdleiding en die stopte zijn eigen wedstrijd. Mateusz kon me net niet volgen en was tegen het einde van de race ook in gevecht met Sean. Lee maakte pas de laatste ronde een pitstop en kreeg daarbij ook nog een penalty. Lewis Manley had ondertussen wel de hele race strakke tijden neer gezet en was zo dus makkelijk voorbij gekomen. Dit allemaal samen zorgde ervoor dat ik als 3e over de finishlijn kwam. Ik geloofde het eerst niet maar er was blijkbaar heel wat gebeurd in de race waar ik veel van kunnen profiteren heb. Op pole gestart en maar 3e worden kon misschien wel wat beter. Achteraf denk ik dat ik beter kart 15 gekozen had om de finale mee te gaan rijden aangezien ze kart 9 effectief trager gemaakt hadden voor de halve finales. Dus daar gewoon een slechte keuze gemaakt.

fjobrkc3

fjobrkc4

Toch een gratis entry voor het KWC in Italië komende zomer op zak en daarmee ben ik al wat tevreden 😛

Grtz and see you next time on the track y’all 😀

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.