British Rental Kart Championship 2015

By | January 20, 2015

Vorig weekend vond in Milton Keynes (Engeland) het BRKC (British Rental Karting Championship) 2015 plaats. Hieronder een verslagje van dit evenement, zoals ervaren door Stefan Verhofsté.

Vrijdag ‘s morgens vroeg vertrokken richting Milton Keynes voor het BRKC 2015 (British Rental Kart Chamionship). Samen met Sander De Baets en Bjorn Vermeulen dit jaar toch eens beslist deel te nemen om te zien hoeveel schade we daar konden aanrichten bij de locals. Ook Hugo Vermeulen was mee als supporter en chauffeur van dienst. Ruben Boutens en Annelien Boutens waren opnieuw van de partij, zij konden vorig jaar nog beslag leggen op de eerste en tweede plaats en wilde dit jaar hun prestatie bevestigen. Mathias Grooten en Gregory Laporte kwamen ook af en samen met Sam Spinnael waren we met 6 Belgen. Een aantal Polen wilden zich ook eens meten met de Britse piloten welke het niveau van het deelnemersveld enkel maar deed stijgen.

Het kampioenschap werd opgemaakt uit 4 kwalificatie heats van elk 20 minuten. De startpositie van elke heat werd bepaald door de tijd van één hotlap. Vervolgens de top 30 hetzelfde nog eens voor de semi finale. Tijdens elke race moest er 1 pitstop gemaakt worden die voor een strategisch element zorgde. De finale was 30 minuten race en de finish volgorde bepaalde de uitslag van het kampioenschap (dus niet de verzamelde punten over alle races). De startgrid van de finale werd bepaald door een super pole kwalificatie. Iedereen deed 1 hotlap met dezelfde kart. P10 begon daarna P9 enzoverder. Eens de startpositie gekend was mochten de piloten op volgorde van het klassement na de semi finals om beurt hun kart kiezen voor de finale.

Vrijdagnamiddag aangekomen in Milton Keynes, even bagage gedropt in het hotel en dan maar meteen richting Formule-Fast Karting. Snel ingeschreven en 2 sessies getraind. De baan was niet zo moeilijk maar het vergde toch enige tijd om goed op tempo te komen en de juiste lijnen en rempunten te vinden. De karts voelde heel traag aan dus het was vooral concentreren op de exits van de bochten. Toch met een goed gevoel een nacht gaan slapen om er zaterdag vol op aan te beginnen.

Stefan tijdens z'n eerste race

Stefan tijdens z’n eerste race

Zaterdag ‘s morgens vroeg rond 8u30 daar aangekomen, het piekte even maar al snel ging het beter, de eerste heats gingen snel van start en op het kampioenschap kwam op z’n gemak op gang. Ikzelf moest zelf maar in heat 7 rijden voor race 1. Ik zat samen met een van de favorieten Lewis Manley en Sander De Baets. Ik had kart 14 geloot welke wel een van de betere karts was. In de hotlap kwalificatie kwam ik amper 5 duizendsten te kort op Lewis Manley voor de Pole positie. Ik hoopte om het hem in de race minstens even lastig te kunnen maken. Eens de race onderweg was vond ik de eerste 5 ronden niet direct het goede tempo en Lewis had al snel een gat van anderhalve second. Achter mij was Michael Weddell aan het verdedigen voor Sander De Baets dus ik had zelf geen druk meer. M’n pitstop rustig afgewerkt en werd dan even later ook als 2e afgevlagd. Sander geraakte niet voorbij Michael Weddell en werd 4e. Ik was al blij met de verzamelde punten nu want in de namiddag stond er mij een zware race te wachten.

Sander aan het rijden

Sander aan het rijden

M’n 2e race was opnieuw pas heat 7 in de namiddag op een licht aangepaste layout. De locals zouden hier veel minder thuis voordeel hebben aangezien er niemand heeft kunnen trainen op deze layout. Na lang wachten had ik kart 15 geloot, opnieuw een van de betere. In een race met Ruben Boutens, Annelien Boutens, Remigiusz Drzazga en Jonathan Elliott allemaal meer dan snel genoeg om aanspraak te maken op de win voor deze race. Ik wist met nipt op Pole de kwalificeren, net voor Annelien en Ruben Boutens die heel dicht zaten qua rondetijd. Daarachter Remigiusz Drzazga en Jonathan Elliott. Ik mocht de pace zetten voor de start van de race en dat ging behoorlijk. De eerste ronde was Ruben al voorbij Annelien en een paar rondes later kwam Ruben al meteen aansluiten in m’n bumper. Ondertussen was Annelien al gaan pitten en was ze ook héél snel onderweg. Ik wist dat ze ons misschien kon voorbij komen via pitstops. Dus hoopte dat ik niet te hard moest verdedigen voor Ruben. Na een aantal rondes toch te moeten verdedigen komen we bij 2 achterliggers die aan het vecthen zijn voor positie en ook heel vroeg gepit hadden. Ik kom er goed langs maar Ruben verliest anderhalve seconde. Ik had wat adem ruimte en kon normale lijnen verder rijden. Ik zag dat iedereen z’n pace iets versnelde maar ik kon dat zelf niet. Ruben reed heel langzaam terug naar me toe en besloot te pitten een 5 tal rondes voor het einde. Ik deed hetzelfde een ronde of 2 later want had gezien dat Ruben het al lastig had met Remigiusz die plots ook heel wat snelheid had gevonden. Ik kom de pit uit vlak voor Annelien die Ruben terug wist voorbij te komen via de pitstops. Het was heel nipt met mezelf maar ik kon als eerste de eerste bocht doorkomen. Er stonden nog een 3 tal minuten op de klok dus ik moest maar zien die eerste plaats vast te houden. Een 5-tal rondes verdedigd en ik werd als eerste afgevlagd. De top 5 iedereen vlak in elkaars bumper, de spannendste race tot dan toe op het BRKC. Heel tevreden deze zware race te kunnen winnen, alhoewel ik van de top 5 de traagste snelste ronde had :O. Race 4 werd opnieuw op deze layout gereden dus ik moest maar zien tegen dan nog extra snelheid te vinden voor die race. Uiteindelijk de dag dus afgesloten met een tweede en eerste plaats. Ik stond maar 1 punt achter de leiders in het klassement op dat moment (enkel diegene met 2 overwinningen stonden er beter voor).
Sander wist een 4e en 2e plaats bij elkaar te rijden. Bjorn een 2e en 3e plaats dus het ging goed voor de Traxxis boys. Mathias wist zonder een meter training op dag 1 zijn eerste 3 races te winnen! Impressive. Gregory had 2 overwinning en een 2e plaats opzak voor zijn eerste 3 races. De rest van de heats voor race 3 werden op zondag verreden.

Zondag in de vroege uren werden de resterende heats van race 3 nog gereden. Ik had alweer Lewis Manley in m’n groep en ook Bjorn Vermeule, Jonathan Elliott, Ryan Smith en Kim Enson. Ik had kart 10 geloot en deze kart was behoorlijk goed op zaterdag dus ik wist dat ik normaal wel podium moest kunnen halen. Ook om op het goeie pad te blijven om de finale te mogen meerijden. Ik kwalificeerde me 3e achter Lewis Manley die pole had en Kim Enson. Achter mij Jonathan Elliott, Bjorn Vermeulen en Ryan Smith allemaal heel dichtbij qua ronde tijd. Bij de start merkte ik al direct dat ik de 2 voor mij moest laten gaan. Jonathan kwam me op het rechtstuk vooruit duwen en ik moest dus even verdedigen. Ik wist dat ik onnodig tijd ging verliezen als ik dit bleef doen omdat Bjorn en Ryan al snel gingen pitten. Ik besloot van niet meer te verdedigen en een hoger tempo te proberen aannemen maar Jonathan kwam me voorbij. Ik probeerde aan te pikken maar dat lukte niet. Dan maar gaan pitten, ik kwam net naast Bjorn uit die meer snelheid had en dus nog net voorbij kon, Ryan kon ik nog net voor blijven en dan maar blijven verdedigen. Jonathan kwam even later ook nog voor mij uit en zo finishte ik dus pas 5e. Niet echt tevreden over deze race, kart 10 behoorde de zaterdag bij de betere karts en begreep dus niet waarom ik geen goed tempo kon vinden. Wat me een beetje opluchting gaf was dat de race erna Bradley kart 10 had en het ook duidelijk was dat hij er problemen mee had om aansluiting te vinden en ook de hele race moest verdedigen.

Sander tijdens een pitstop

Sander tijdens een pitstop

Race 4 opnieuw op de layout van race 2. Ik reed hier pas de allerlaatste heat dus het was lang wachten op deze race. Ik zat samen met Ed White die tot dan toe een perfecte score had. Bradley Philpot en Ryan Smith zaten ook in mijn heat dus het zou opnieuw niet te makkelijk gaan worden. Ik loot kart 18 en start te kwalificatie, ik merk dat de gas een heel klein beetje blijft kleven maar vind dat niet erg, het is quasi toch altijd remmen en direct opnieuw gas op deze layout. Ik had de 2e tijd gereden met toch wel een serieuze gap achter P1, Ed White héél snel en een goede kart. Achter mij stond Connor March ook met een snelle kart, daar achter Bradley Philpot. Bij de start kan ik amper een paar ronde aanpikken bij Ed White en daarna moet ik verdedigen op Connor die druk kwam opvoeren om me voor bij te gaan. Ik hield alles dicht en zag dat Bradley op zijn beurt ook serieus druk kwam zetten bij Connor. Ondertussen was Ed al een heel stuk uitgelopen dus P2 was het maximum haalbare voor mij. Bradley besliste van vroeg te gaan pitten en Connor beslist om Bradley te coveren om een ronde later ook te gaan pitten zodat hij geen positie verliest. Ik bleef even door rijden omdat ik wel dacht dat Connor zou gaan moeten verdedigen op Bradley en zodoende tijd zou verliezen. Ik pitte op 5 rondes van het einde en kwam een 5-tal meter voor Connor en Bradley de baan op. Echter 10 meter verder zijn er 2 achterliggers heel hard aan het vechten. Er werd blauw gevlagd voor ons maar de achterliggers merken het niet op. Ik moest heel hard gaan verdedigen zodat Connor en Bradley er niet voorbij kwamen 3 rondes later hebben de achterliggers het wel gezien, ik kan mooi voorbij, maar de achterliggers rekenen niet op Connor en Bradley. Met wat duw en trek werk en bizarre manoeuvres komt Bradley als eerste voorbij de achterliggers. Een ronde later worden we afgevlagd. Ed White ver voorop ik als 2e, Bradley als 3e en Connor als 4e. In het klassement stond ik ondertussen op de 12e plek met evenveel punten als Sander. De semi finale zou ik dus zeker moeten gaan winnen om nog enige aanspraak te maken op de finale. Bjorn had in een race pech en werd eens als 7e afgevlagd.

Semi finale 1 wist Ed White nipt te winnen voor Brian Kroon die de machtige kart 21 had. Semi finale 2 kon Annelien Boutens nipt winnen voor Ruben Boutens, Mathias Grooten en Jake Campbell-Mills. Hier was het ook duidelijk dat 21 een goeie kart was. Ik hoopte dat ik deze zou loten in de laatste semi finale en dat was nog zo ook :D. De andere rijders wensten mij allemaal naar de maan en ik kon makkelijk pole veroveren en de race winnen met de grootste voorsprong gezien afgelopen BRKC. Lewis Manley bezweek onder de druk en zette zijn eigen rond waardoor hij geen finale haalde :O. Het hele weekend ging hij heel hard en overtuigend een favoriet voor de titel ook. Annelien Boutens viel ook net buiten de finale ondanks haar semi final te winnen. Ik kon net door naar de semi finale met 1 punt voor op P10 tot P8. Ik had even veel punten dan Mateusz Bartch en Jake Campbell en stond dus voorlopig op 6e plaats in het klassement.

Voor de finale werd besloten kart 21 uit de kart line-up te halen maar we zouden wel met die kart de super finale gaan rijden. Ieder om beurt 1 hotlap en de 10e in het klassement moest starten. Ik mocht dus als 5e aan m’n kwalificatie beginnen. Ik kende de kart goed, maar maakte de eerste bocht al een kleine fout en ging iets te wijd met de bocht na het rechte stuk was ik dan iets te voorzichtig, maar ik had voorlopig de snelste tijd. Mateusz Bartsch, Gregory Laporte, Ruben Boutens, Mathias Grooten en Ed White moesten nog gaan. Elk van hen doen nog net iets beter dan ik. Ed White stond op pole met Ruben Boutens op de 2e plaats. Mathias Grooten P3, Mateusz Bartsch P4 en Gregory Laporte vlak voor mij P5. Ik mocht dus gaan vertrekken op de 6e plek in de finale.
Startgrid voor de finale:

P1 Ed White
P2 Ruben Boutens
P3 Mathias Grooten
P4 Mateusz Bartsch
P5 Gregory Laporte
P6 Stefan Verhofsté
P7 Remigiusz Drzazga
P8 Michael O’Brien
P9 Jake Campbell-Mills
P10 Brian Kroon

Nu mocht iedereen nog een kart kiezen waar hij de finale wilde mee rijden. Dit gebeurde volgens het klassement na de semi finales.

finalisten BRKC

finalisten BRKC

  • Ed White 14
  • Mathias Grooten 18
  • Ruben Boutens 15
  • Gregory Laporte 12
  • Mateusz Bartsch 20
  • Stefan Verhofsté 17
  • Jake Campbell-Mills 9
  • Michael O’Brien 11
  • Remigiusz Drzazga 13
  • Brian Kroon 8
Stefan voor de finale

Stefan voor de finale

De finale, Ed White bepaalde de pace en wanneer de lichten op groen gingen was de race onderweg. Ik kon Gregory voor me goed volgen en achter mij had Remigiusz het was moeilijker. In de 2e ronde deed Gregory een manoeuvre om Mateusz voorbij te gaan en de volgende bocht kon ik Mateusz undercutten en er ook voorbij. Een handvol rondes later besliste ik van een vroege pitstop te maken aangezien ik het gevoel had dat ik sneller kon dan Gregory. Op dat moment had Ruben de leiding overgenomen van Ed met in zijn bumper Mathias. Gregory en ikzelf amper een een paar kartlengtes daar achter aan. Ik deed een goede pitstop en kwam op een vrije baan terecht. Ik concentreerde me om zo constant mogelijk te rijden en zo weinig mogelijk verkeer tegen te komen. 3 rondes later ging Mateusz pitten en ik pitte meteen opnieuw voor m’n 2e pitstop. Zo kwam Mateusz niet in m’n buurt te zitten waardoor ik terug vrije baan had. Ondertussen zag ik dat Ruben, Ed en Mathias heel dicht bij elkaar reden. Ed probeerde Ruben via een eerste pitstop voorbij te komen maar dat lukte net niet. Ruben moest opnieuw een aantal rondes verdedigen voor Ed en Mathias kwam aansluiten bij hen. Mathias probeerde de 2e plaats van Ed in te nemen maar dat ging net niet. Ruben kreeg een kleine voorsprong en kon continu strakke rondes gaan rijden. Een aantal rondes later probeerde Mathias opnieuw de 2e plaats in te nemen, deze keer was hij er wel voorbij maar het manoeuvre was vrij hard. De koersdirectie besliste dat het een bad pass was en Mathias moest Ed White opnieuw doorlaten. Zowel Ed als Mathias hadden dus al veel tijd verloren. Ik zag dat ik normaal wanneer zij hun 2e pitstop zouden maken ik voor hen op de baan zou zitten en Ruben niet ver voor mij. Wat ook tot uiting kwam wanneer iedereen z’n 2e pitstop gedaan had. Ruben werd 1,5s voor mij afgevlagd en Ed White 1,4s achter mij met Mathias in zijn bumper. Dan Gregory, Michael O’Brien, Mateusz Bartsch, Brian Kroon, Remigiusz Drzazga en Jake Campbell-Mills.

Video van de finale (start van de race op 35:30):

150118 einduitslag brkc 2015

Stefan wordt geïnterviewd door commentator James Auld, na het podium

Stefan wordt geïnterviewd door commentator James Auld, na het podium

Enorm blij dat ik als 2e werd afgevlagd in de finale in zo’n sterk veld en na pas 6e gestart te zijn. Super resultaat na een snelle pace op vrije baan te hebben ^^. Proficiat aan Ruben die zichzelf voor het 2e jaar op rij Brits kampioen mag noemen. Ed White verdient ook felicitaties, het hele weekend heel sterk gereden. 5 poles, 5 wins en pole voor de finale. Een dikke thumbs-up voor Mathias die de snelste ronde van het weekend op zijn naam schreef en ook voor Gregory die een heel sterke vorm liet zien, als ook Sander en Bjorn! 😀

BRKC 2015 podium: Stefan Verhofsté - Ruben Boutens - Ed White

BRKC 2015 podium: Stefan Verhofsté – Ruben Boutens – Ed White

Traxxis @ BRKC (Bjorn, Stefan, Sander)

Traxxis @ BRKC (Bjorn, Stefan, Sander)

Daags nadien bezochten we vlak voor de terugreis nog eens het Red Bull hoofdkwartier in Milton Keynes, waar bij de inkomhal nog duidelijk de sporen van de inbraak te zien waren (begin december stalen dieven meer dan 60 trofeeën). Mijn trofee nam ik toch ook liever mee naar huis ipv. daar achter te laten 🙂

Red Bull receptie

Red Bull receptie

Red Bull gebouw (met Mathias Grooten)

Red Bull gebouw (met Mathias Grooten)

voor de Red Bull trofeeënkast

voor de Red Bull trofeeënkast

2 thoughts on “British Rental Kart Championship 2015

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.