Peter over de 8h Night Race in Polen

By | 06/09/2014

Hier valt te lezen hoe Peter Neefs de race in Polen van vorige week ervaren heeft.

Voorbereiding

Aangekomen in het Silver Hotel & Kart Center in Stettin (Polen) hadden we besloten om 2 sessies te rijden om het circuit te leren kennen, ieder op zijn rijstijl en ritme. Op deze manier konden we al snel de betere rijlijnen onderscheiden en de snelheid in het team gezamenlijk verhogen. Voor mezelf had ik de indruk dat het vrij goed ging, maar dit was niet te zien in mijn tijden en achteraf gezien was ik ook steeds de traagste van onze Traxxis groep met maar een besttijd van 34.1s, terwijl de snelsten van ons 33.5s-33.6s aan het rijden waren. Ik wist niet meteen waar dit verschil zat, maar nadien merkten we dat de verschillen effectief gewoon op de snelheid van de karts zat. Ik zag nog enkele van de toppiloten met dezelfde karts rijden dan deze waar ik mee reed en zag dat ik toch steeds dezelfde tijden had gereden of zelfs iets sneller. Met dat in het hoofd zag ik de race helemaal zitten!

Vrije Training

Voor de race kregen we 45 min. de tijd om op het circuit te rijden met een kart toegekend tijdens de loting. Alle karts kregen ook nieuwe banden, dus de rijstijl zou aanpassen zijn door de andere verhoudingen van grip die er op de baan kwam. Ward en ik kregen kart 13, wat niet echt de beste was, maar ook zeker niet de slechtste. We besloten om elke 10 ronden te wisselen, om zo te kijken wie er sneller was op de verschillende momenten van de verandering van grip op het circuit. Ook konden we op deze manier verschillende malen oefenen op het binnenrijden van de pitstraat en het drukken van de knop om de teller te laten starten voor de piloten/kart wissels, wat ook tot een seconde verschil kon maken per wissel, en dit 11 keer tijdens de race.

Al snel bleek dat mijn “tragere” tijden die ik tijdens de voorbereidende sessies had gereden ook effectief wel aan de karts lagen. Ik reed nu iets snellere tijden dan Ward, en was ook een halve tiende sneller dan het andere Traxxis team, Traxxis VVV. Uiteindelijk zagen we dat we tijdens de vrije training op een goeie gemiddelde snelheid zaten, maar we hadden maar een 7de en 8ste tijd gereden van de 12 teams die meereden. Ik had een 33.84s gereden, net iets sneller dan Ward, en we besloten dan ook dat ik voor de snelle tijd in de kwalificatie zou gaan, en zo ook de start van de race zou nemen. We wisten dat er zeker snellere karts waren dan de twee waar onze teams mee reden, en met onze sterke gemiddelde racesnelheid zagen we dit zeer positief in voor de kwalificatie en de race!

Kwalificatie

Tussen de vrije training en de kwalificatie hadden we nog enkele details besproken over de rijlijnen en aangezien ik voor de snelle ronde en de start van de race zou gaan hadden we besloten dat Ward enkele minuten de kwalificatie ging inrijden en halverwege ik zou overnemen om de snelle tijd te zetten. Als snel merkten we op dat in het begin van de kwalificatie de tijden sneller waren geworden dan in de vrije training, dit door de afkoeling van de baan en de extra zuurstof die in de lucht zat waardoor de karts sneller reden dan voordien. Ward reed dan ook meteen een dikke tiende sneller, net als Traxxis VVV. Ward zette een tijd neer van 33.76s, Traxxis VVV 33.75. Ik stapte in om deze tijd nog proberen te verbeteren, maar we merkten dat bij iedereen de tijden terug wat aan het stijgen waren. Ik reed constant een 33.8s-33.9s, en net op het einde nog eens een 33.76s, net als Ward, met een verbetering van 0.003s. Een positie goedmaken was dus net niet meer gelukt. Met deze tijd te rijden kwamen we uit op respectievelijk een 4de en 5de startplaats, voor Traxxis VVV, en wij, Traxxis WP.

8u-race

In het reglement stond vermeld dat degene die op het einde de kwalificatie reed ook de start van de race moest nemen. Bij onze teams was dit Kenny Verbinnen en ikzelf. We wisten dat we zowat even snel waren en we zouden proberen elkaar wat te helpen en samen proberen een goede racesnelheid op te zetten.

De race zou van start gaan met een “Le Mans” start. De rijders moesten aan de andere kant van de baan staan en naar de eigen kart lopen en zo de race starten. Bij mezelf was het al een tijdje geleden (meer dan 5 jaar geleden) dat ik nog eens zo een start had gedaan, maar ik had er volle vertrouwen in dat dit wel ging lukken. Om 12u was het dan ook zover. De karts stonden op positie, de motoren stonden al te draaien, en wij, de piloten aan de andere kant van de baan. De groene vlag ging neer voor de start en ik liep zeer snel naar de kart en had een goeie techniek om snel te kunnen vertrekken. Ik denk dat ik zowat bij de snelsten van start was, maar ik raakte wat geblokkeerd door de ook zeer snelle start van Kenny, maar de iets mindere start van P3 tijdens de kwalificatie. Hier konden we al gebruik maken van het voordeel van rijden met meerdere teams en ik duwde Kenny door de snelle start naast P3 en er ook over. Ik kon net niet mee doorglippen, dus ik bleef op mijn 5de plaats rijden. Ik merkte meteen dat achter mij een gat was gecreëerd door een mindere start van het team Warschau op P6. Er is daar met de start nog heel wat geduwd, maar daar hadden wij als eerste 5 teams geen last van.

We konden al snel de tijden van de kwalificatie evenaren en zelfs iets of wat sneller rijden. Kenny kon een tijdje op P3 blijven rijden, maar de kart van het team dat op P4 reed was effectief iets sneller, en zo moest Kenny deze weer laten passeren. We zaten terug op P4, Traxxis VVV en ikzelf op P5, Traxxis WP. Met Kenny voor mij kon ik een zeer goede racesnelheid houden en me goed concentreren zodat de foutjes miniem bleven. Ronde per ronde kwam ik enkele honderdsten terug op Kenny, maar het verschil tussen ons twee was zeer klein en we maakten ook quasi geen fouten. Op vrij korte tijd kwamen we al het eerste team tegen dat we zouden dubbelen. Kenny kwam net achter de bumper van het team en ik zag dat hij Kenny vrij eenvoudig liet passeren zodat er geen tijd verloren gaat. Ik zat ook maar een kleine meter achter Kenny en ik wou ook net mee doorglippen om bij Kenny te blijven, maar de gedubbelde besliste daar anders over. Ik denk dat hij me niet volledig had gezien en stuurde de bocht ineens kort in, maar ik zat met mijn voorkant al naast hem. Hierdoor verloor ik meteen al mijn snelheid en voor de gedubbelde als resultaat dat hij vast kwam te zitten tegen de banden. Er was niet echt veel dat ik hieraan kon doen, maar ik had dus een dikke seconde verloren op Kenny door dit voorval. Ik had hem natuurlijk nog steeds in zicht, en maakte er dan ook mijn doel van om terug naar hem toe te rijden. Ronde per ronde kwam ik weer enkele honderdsten dichter. Kenny zag dit ook en begon ook een tandje bij te zetten en versnelde zelf ook. Het verschil bleef min of meer gelijk, maar door het voorbijsteken verloor ik in totaal nog een seconde. Ik ben uiteindelijk tot op een meter of 3-4 van Kenny gekomen voordat hij zijn 1ste kartwissel moest doen. Ik was blij met deze snelle en constante racesnelheid en ik pushte nog even door om alles wat ik kon uit de kart te krijgen. Ik had al een 33.71s gereden, maar ik voelde dat het nog iets sneller zou kunnen. En dit was ook effectief zo, de laatste 3 ronden voor ik de pitlane in moest reed ik de 3 snelste ronde van mijn 1ste sessie, zowaar 3 keer een 33.68s! Zeer tevreden van mijn 1e sessie kwam ik de pitlane binnen en toen nam Ward het voor de 1ste keer van me over.

Ward kreeg een goede kart, maar in het begin van zijn sessie leek het dat hij nog wat moest wennen aan de omstandigheden en hij had ook wat pech met verkeer. Uiteindelijk een redelijke sessie van hem gereden, en zeker naar het einde toe zat de snelheid er zeker in. Hij reed de snelste ronde van ons team op dat moment, een 33.59s. Ward kwam binnen na zijn sessie, en toen wist ik dat ik met kart 20 zou rijden, de kart waar Kenny (Traxxis VVV) mee gestart was. Ik wist dat deze qua racesnelheid redelijk gelijk was met kart 13, mijn beginkart en wou dan ook proberen deze racesnelheid van de eerste sessie te herhalen.

Ik merkte dat de kart iets soepeler reed om constant te rijden, maar ze miste wat snelheid op het rechte stuk. De topsnelheid van de kart was iets minder dan de andere karts die ik tegenkwam, met als gevolg dat ik vaak enkele ronden vastzat achter rijders die net iets trager reden in de bochten, maar dan weer sneller waren op het rechte stuk. Uiteindelijk ook weer een sterke sessie gereden, en met deze middenmoter een goede trend kunnen houden. Op dit moment in de race merkte ik wel op dat Traxxis VVV (Stefan Verhofsté) in de buurt kwam om ons te dubbelen. Maar toen was het weer de beurt aan Ward, en we wisten dat deze kart die hij kreeg een goede kart was, kart 6.

Ward heeft hier uiteindelijk zijn beste sessie mee gereden, met een gemiddelde van 33,86s over zijn hele sessie. Dit kwam ons goed uit en konden zo weer wat terrein goedmaken op de teams voor ons. Uiteindelijk begon ik dan aan mijn 3de sessie. Ik wist dat ik een goeie kart ging krijgen. Het was de kart waar Stefan Verhofsté zeer snel mee ging, een gemiddelde tijd van 33.73s en een snelste tijd van 33.55s. Ik maakte er dan ook mijn doel van om dit te evenaren.

Ik merkte meteen dat deze kart beter reageerde dan de andere karts die ik voordien had. De tijden gingen al snel naar beneden en kon een snel raceritme ontwikkelen. Deze kart deed perfect wat ik wou en ik heb er dan ook een ijzersterke sessie mee gereden. Ik was zeer tevreden van deze sessie, en achteraf gezien heb ik effectief Stefan zijn sessie geëvenaard met ook een gemiddelde tijd van 33.73s en in mijn laatste ronde heb ik de snelste wedstrijdronde van het team gereden, een 33.503s. Door deze sterke sessie kwamen we meer en meer aansluiten bij de top 3 van de wedstrijd.

Toen was het weer aan Ward die er weer helemaal klaar voor was. Hier wisten we wel dat we een mindere kart gingen krijgen en wat zouden terugvallen. Ward deed zijn uiterste beste om de schade te beperken, wat hem ook lukte. De sessie nadien wisten we ook dat ik weer een degelijke kart ging krijgen, kart 7. Christophe Verhoeven had 2 sessies ervoor met deze kart gereden en zei dat deze zeker ook de snelheid had, maar dat de kart iets moeilijker was om constant mee te rijden.

Ik merkte dit ook dat het kleinste foutje met deze kart harder afgestraft zou worden. Ik heb uiteindelijk weer een sterke sessie gereden en we kwamen weer aanklampen aan de top 3 van de wedstrijd.

Ward kreeg de sessie erna weer een iets mindere kart, en net zoals zijn 3de sessie kon hij met ook de schade weer beperken. Met dezelfde kart had Stefan Verhofsté gemiddeld ook maar 0.07s sneller gereden dan Ward.

De kart die ik toen kreeg was kart 1. Ik had begrepen dat deze kart wel in orde was, maar zeker niet de snelste van het pak. Ik was super gemotiveerd door mijn vorige sessies, en wou alles uit deze kart pushen. Ik voelde toch dat deze kart zeker niet slecht was, en reed al snel een 33.59s. Op dit moment zat ik samen te rijden achter Artur Pel van Team Poland. Hij had een zeer sterk ritme en was voor mij een ideaal doelwit om naartoe te rijden. Ronde per ronde kwam ik dichter tot ik vlak achter hem zat door een klein foutje dat hij maakte. Hij voelde ook dat ik dichter gekomen was en liet me zeer sportief door. Ik kon mijn ritme blijven behouden en Artur kon bij me blijven aanpikken. Nadien gezien was dit mijn sterkste sessie die ik gereden heb, met een gemiddelde van 33.71s! We zagen dat we in het algemeen op een heel goeie wedstrijdsnelheid aan het rijden waren en dat de top 5 toch een zekerheid begon te worden. Het was nog 1 sessie voor mij en 2 sessies voor Ward.

Ward begon aan zijn voorlaatste sessie met nog eens een goede kart, kart 14. Hij reed een sterke sessie en we bleven constante tijden rijden.

Dan mijn laatste sessie reed ik met kart 8. Deze was zeker ook een heel degelijke kart, enkel merkte ik dat vanaf het moment ik iets te lang van het gaspedaal ging, de kart relatief hard vertraagde. Het was even aanpassen hieraan, maar voor de rest ging deze kart ook echt snel vooruit. Ook met deze kart lukte het me om een tijd te rijden in de 33.5xs, de 4de kart van de wedstrijd van de 6 waar ik mee gereden heb waar ik een 33.5xs mee gereden heb. Na deze sessie zat het er voor mij op, Ward moest nog een korte laatste sessie doen en dan zat de race er op.

Tot mijn verbazing stonden we op dat moment op de derde plaats te rijden, maar ik zag dat P4 snel aan het terugkomen was, en een tiende of 3-4 sneller per ronde aan het rijden was dan Ward. Ik had net op tijd teken gedaan aan Ward dat dit voor positie was, en Ward wist dat hij de race kon uitrijden op een verdedigende manier. P2 zat er niet meer in, dus probeerden we P3 vast te houden. Het was nog een 10 tal minuten race, maar Ward bleef koel onder deze omstandigheden. Hij kon de race uitrijden zonder de 3de plaats uit handen te geven!

Voor ons dus een 3de plaats, wat zeker een goed resultaat was gezien het wedstrijdveld dat meereed. We hoopten op een top 5, en met deze 3de plaats was dit gelukt. Enorm tevreden na de lange nacht stonden we uiteindelijk naast Team Poland en Team Ostsee op het podium. Traxxis VVV eindigde op een 5de plaats. Dit door het feit dat ze met 1 kart verschillend hebben gereden dan de andere teams, en deze kart was een pak minder goed dan de kart waar ze niet mee gereden hebben. Moesten alle teams met dezelfde karts gereden hebben zouden ze zeker P3 geworden zijn of misschien zelfs P2. Natuurlijk jammer voor hen, maar dit scheelde natuurlijk voor Traxxis WP, Ward en mezelf, ook weer een positie. Uiteindelijk waren we dus P3, na een zeker en vast geslaagd weekend. We kijken er naar uit om deze race volgend jaar zeker weer opnieuw mee te doen, en hopelijk dezelfde prestatie te kunnen neerzetten, of misschien nog beter!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.