Succesvolle eerste editie van Tour of Belgium

By | 20/08/2014

Tour of Belgium 2014 - affiche

Tour of Belgium 2014 – affiche

Midden augustus 2014 vond de eerste editie van de ‘Tour of Belgium’ plaats, een concept uitgewerkt door 3 kartinguitbaters die de handen in elkaar sloegen. Uniek in België: een samenwerking tussen 3 top-indoorkartings waaruit het concept de “Ronde van België – Karting” is voortgevloeid.
Stap met heel je team in Eupen of Machelen op de bus richting Kortrijk voor de aanvang van jullie eerste 3-uren wedstrijd van de dag. Hierna gaan we met de bus richting Machelen voor de tweede race om daarna te eindigen met de laatste race in Eupen.

Hier konden we als Traxxis natuurlijk niet ontbreken.

Meer info kan je ook op Facebook terugvinden: https://www.facebook.com/TOBKarting.

Hieronder volgt het uitgebreide verslag van teammanager Sander.

(Zoals ook te lezen op het KartGrid forum.)

Wij deden mee met 2 teams van Traxxis; Ward Maenhout, Yoeri Van der Gucht & Sander De Baets onder deze noemer, Cédric Wauters, Christophe Verhoeven en Stefan Verhofsté onder “Bouwwerken Verhoeven”, naar de gelegenheids-sponsor 🙂 Deze laatste wouden stiekem toch voor de dag-overwinning gaan, maar ook wij mikten eigenlijk toch op een podium. Met slechts 3 karts per race is dat natuurlijk ook een bepalende factor in dit soort format.
Ik sukkelde ook nog altijd met m’n vinger (blessure van de afgelopen 24u van Olen), en kon die nog niet plooien, wat mij eigenlijk toch wat zorgen baarde. Indien mogelijk zouden we echter sowieso op elke race elk 1 uur rijden, of over de hele dag toch elk evenveel, iets waar we toch belang aan hechten.

Uitslapen is altijd tof, dus als opstapplaats koos ik maar voor de karting die dichtst bij me thuis is, in dit geval Kortrijk. Uitslapen was het niet echt maar soit :p M’n teammates stapten in Machelen op. Beetje voor 9u toegekomen, en niet veel later kwam ook de bus toe. Briefing en wegen etc., en klaar voor de race. Veel teams/piloten uit Kortrijk, dus toch benieuwd ivm. de thuisrijders.

In totaal 17 (19?) teams aan de start.

  • FIK, Kortrijk
    • qualify
      Ward had voor ons kartje 14 geloot, wat blijkbaar een redelijk goed was volgens enkele thuisrijders. Bleek ook zo te zijn, en Ward stond al gauw op P2 op de timingborden. Zakte ietsjes weg na enkele ronde, en toen Yoeri er in zat stonden we weer op P2. Opnieuw beetje weggezakt, maar in de laatste rondes kon ik opnieuw beslag leggen op P2, wat dus ook onze startplek zou worden. Moest wel even wennen aan ons kartje, vooral dan de remmen, die heel ‘snappy’ waren en er voor zorgden dat je snel de achterkant kwijt was. Er zijn wel meerdere karts in Kortrijk die dat hebben, wist ik nog van op de Belkart. Pole was voor thuisrijder (min of meer toch :p) Rutger Vanhee in kartje 13. Zag er al vrij goed uit dus. Ons ander team (met Stefan aan het stuur) start op P5/P6 ergens, in een middenmotertje.
    • race
      • Sander
        Ik nam de start, met Branko Papez (Laguna) in m’n bumper. Vrijwel onmiddellijk kom ik serieus vast te zitten achter Rutger, die een heel andere lijn aan het rijden was. Vlak voor de apex kart gewoon dwars zetten met de rem, en onmiddellijk weer accelereren. Ik kon er hierdoor niet meteen over, maar na een handvol minuten liet hij me dan toch passeren, en reed ik dus aan de leiding. Ik kon meteen enkele meters nemen. Kort daarna was nog iemand me gevolgd voorbij Rutger, een piloot die ik niet kende. Een zekere Jeffrey (thuispiloot, voor team XploZiV) blijkbaar. De rest zat duidelijk vast achter Rutger.
        Jeffrey rijdt geleidelijk aan naar me toe, zo’n half metertje per ronde, en aangezien de race nog maar een kwartiertje bezig was ofzo wou ik niet defensief gaan beginnen rijden, en ik reed gewoon mijn (wijde) lijnen. Hij zou er wel over komen als hij duidelijk sneller was dacht ik. Na een ronde of 3 in m’n bumper gezeten te hebben was dat ook het geval. Lichtjes zijdelings contact maar niets ergs. De handvol minuten hierna kon hij lichtjes uitlopen op mij, maar daarna was het precies ineens omgekeerd. Geen idee waarom – ik ineens sneller of hij ineens trager – maar ik kon weer inlopen. Toen ik weer in z’n bumper zat begon hij volop fouten te maken, en hier en daar nog wat defensief te rijden ook. Ik deed meermaals teken naar hem en z’n teammates dat hij moest focussen en gewoon doorrijden, maar het hielp blijkbaar niet veel. Wat later liet hij me weer passeren, en kon ik weer heel lichtjes uitlopen. Na een halfuurtje wedstrijd moeten we een hele groep piloten dubbelen. Ik had op dat moment een 10-tal meter voorsprong op Jeffrey. Ik kan relatief vlot voorbij het groepje gedubbelden, maar verlies natuurlijk hier en daar wel een klein beetje tijd. Ik blijf m’n lijnen rijden, maar 1 ronde later wordt ik ineens in m’n zij gekatapulteerd. Jeffrey opnieuw, die blijkbaar dat gat van 10 meter had kunnen toerijden door vlotter doorheen het groepje gedubbelden te raken. Had ik niet verwacht. Kort daarop zit ik er weer voor, en om er zeker van te zijn dat hij niet zou blijven plakken en dat nog eens doen verhoogde ik m’n focus wat en stak een tandje bij. Ik kon uitlopen met bijna een meter per ronde, en reed snelste ronde na snelste ronde. Vrij comfortabel de rest van m’n stint kunnen uitrijden. Ik moest pas wisselen na 1u15, en reed op dat moment aan de leiding met een goeie 8 seconden voor, en zowat een halve ronde voor op het treintje P3-4-5-6. Al de rest zat al op meer dan een ronde denk ik, sommige al op meer dan 2 (waaronder Bart Van de Vel die in dé draak zat :(). Bij de kartwissel vind ik dan nog niet meteen de knop (nog nooit een getimede wissel moeten doen met de paaltjes in Kortrijk, toont ook aan hoe vaak ik er kom :p Het feit dat de 2 paaltjes niet gelijk zijn aan elkaar helpt natuurlijk ook niet…). Toch een kleine 3 seconden extra verloren 🙁 Wissel was toch redelijk welkom, begon wat last te krijgen van m’n linkerarm, omdat ik m’n stuur niet naar behoren kon vastnemen met m’n geblesseerde vinger…
      • Ward
        Ward neemt over en zit ook vrij snel in z’n tempo. Na enkele rondes is hij de snelste op baan, met rondetijden waar enkel teamgenoot-in-het-andere-team Christophe Verhoeven in de buurt van komt. Begon er al redelijk goed uit te zien dus, ook al moest Yoeri nog een mindere middenmoter krijgen in z’n stint.
        Ineens echter drama! 😮 Er gaan karts rond op de brug, en zowat iedereen die passeert komt vast te staan. Ward was een van de piloten die het eerst vast kwam te staan, net toen hij op nog een 5-tal seconden zat van Christophe om hem (P2 dus) op een ronde te zetten. Christophe kon nog doorrijden en Ward niet meer. Het euvel is niet direct verholpen en het hele veld staat vast op de brug. Heel het pak weer bijeen dus. Voor ons betekende dit concreet dat we maar eventjes 45 seconden verloren waren op P2 en P3, en dat die dus weer aangesloten waren op positie (weliswaar met een 10-tal gedubbelden tussen). Ward bleef z’n tijden rijden, maar het kwaad was geschied natuurlijk. (Achteraf gehoord dat de oorzaak van het incident Sofian Tahere was die thuispiloot/werknemer te FIK ‘Morbi’ (nickname) wou inhalen bij het oprijden van de brug.)
        Deze keer moeten we ineens heel vroeg wisselen, en al op 1u55 wedstrijd moet Ward binnenkomen (met ongeveer 7 sec voor op P2). Die loopt naar het tweede paaltje (aangezien een marshal en een kart in de weg stonden aan het eerste paaltje, waar Ward eigenlijk had moeten stoppen -_- De knop daar lijkt niet meteen te werken, en na enkele keren vlug proberen moet hij toch nog naar het andere paaltje lopen. Opnieuw een 3-tal seconden kwijt in onze wissel… 🙁
      • Yoeri
        Yoeri moet vertrekken in een iets minder kartje. Christophe kan ondertussen wel doorknallen en moet pas een kwartier later wisselen, terwijl hij een seconde per ronde goedmaakt tov. Yoeri. Na hun wissel komt Cédric een 10-tal meter voor Yoeri op de baan, dus de overwinning leek al gaan vliegen.
        Yoeri is zwaar aan het pushen en kan zowaar wat terrein goedmaken op Cédric. Snelste man op baan was echter Rob Vancraenendonck (RV-shots, Rutger z’n team), die op P3 rondreed maar zienderogen naderde. Op het moment dat Yoeri bij Cédric komt sluit ook Rob aan in Yoeri z’n bumper. Met nog 35 minuten op de klok rijden de 3 leiders bumper aan bumper. Yoeri moet verdedigen op Rob om die er niet over te laten komen, duidelijk tot diens ongenoegen :p Hierdoor kan Cédric weer wat afstand nemen, en hij wordt uiteindelijk als winnaar afgevlagd met een 5-tal seconden voor op het duo Yoeri-Rob, waar wij gelukkig nog aan het langste eind trekken.

      P2 dus voor onze eerste wedstrijd. Iets wat met zekerheid P1 had moeten zijn. Zonder het incident op de brug (of Ward die had kunnen doorrijden) hadden we de race gewonnen met op z’n minst een halve minuut voor op P2 denk ik. Serieus balen op het moment zelf, maar that’s racing I guess. Uiteindelijk toch nog blij dat we P2 konden houden (even zag het er naar uit dat het P4 kon gaan worden), en dat het team dat voor ons eindigt eigenlijk gewoon onze teammates zijn 🙂

    Een celebratory pintje besteld, dat al snel leeg moest aangezien ze ineens kwamen zeggen dat de bus vertrok. Geen podium-ceremonie in Kortrijk dus 🙁

  • Allen op de bus (en sommigen in hun auto…) richting FKI. Op de bus werd al duchtig de buienradar gecheckt, en ontstond het gerucht dat er een wolkbreuk losgebroken was boven FKI. Dit zagen sommigen al meer zitten dan anderen :p Na een korte detour van de buschauffeur (die duidelijk niet zo bekend was met de weg naar FKI als de meeste karters ;)) toch vrij vlot aangekomen, nog altijd voor op het vooropgestelde tijdsschema.

  • FKI, Machelen
    • qualify
      Baan lag nog wat vochtig, maar het was in elk geval niet aan het regenen. Ward start de qualify en we hangen ergens rond P8 uiteindelijk. Middenmotertje dus, en verre van super. Ward bevestigde dit ook met tekens vanuit de kart.
      Yoeri neemt over en al na enkele rondes begint het wat te druppelen. Ik besloot van geen qualify te rijden, piste lag technisch niet zo moeilijk, en had nog geen zin om nat te worden en geen tijd meer om nog m’n regenoverall aan te doen. Yoeri wou nog wisselen (geen echte fan van de regen), maar we lieten hem toch gewoon doorrijden. Tijden gaan omhoog, maar het stopt al gauw met druppelen en de tijden zakken ook onmiddellijk weer. Yoeri zakt steeds verder weg en we hebben maar de 12e tijd meer staan. In de allerlaatste ronde gooit Yoeri zich over de lijn – net als veel andere teams – en hij springt daardoor zowaar naar P4. Heel netjes dus van Yoeri, in een iets minder kartje. Cédric Wauters stond op P3, vlak achter Bart Van de Vel (deze keer in een beter kartje, gelukkig voor hem :p). Pole was voor Mats de Jong, die de hele qualify heel duidelijk de snelste was. Enige die wat in de buurt kwam was Bart. Thuisrijders/favorieten ‘No License’ (Jeroen Vatlet, Navric De Laet, Andy Gaban) hadden een iets minder kartje, en besloten om van kart te wisselen, en moesten dus achteraan starten.
    • race
      • Yoeri
        Ik wou op zich Ward doen starten, maar Yoeri wou het toch proberen. En aangezien het NU droog was en later nog kon gaan regenen wou hij liever ook NU rijden :p Geen probleem… 😉
        Bij de start rijdt Mats vooraan rustig weg, terwijl Cédric wat vast lijkt te zitten achter Bart in de battle voor P2. Yoeri kon hier net niet bij blijven, en voelde al gauw de hete adem van Vanessa Nöth in zijn nek. Hij kon gelukkig mooi standhouden. Halverwege z’n stint is er een incidentje waardoor Yoeri en Vanessa ineens beide een ronde van 55 hebben, terwijl de rest 51 reed. Ze verliezen beide 2 posities, aan Es en Andy Gaban die doorheen het veld kwam. Die laatste reed van allerlaatste zomaar naar voor, in een goed kartje (zouden zij als thuispiloten/marshal(s) misschien geweten hebben dat het enige reservekartje een goede was, op het moment dat ze beslisten om te wisselen? ;)). Wat eerder had Yoeri ook al Philippe Kerssebeeck laten passeren, hij zat in een super kartje en zou toch geen bedreiging vormen in het klassement. De rest van z’n stint loopt vrij straight forward.
        Na een uurtje tijd voor kartwissel. Yoeri drukt op de knop en er gebeurt helemaal niets, seconden lang. Uiteindelijk loopt hij naar de reservepaal, en die knop werkte wel. Gelukkig stond Dimi net in de pit, en hij had alles gezien, waardoor hij ook Yoeri weer kon laten vertrekken zonder die seconden extra tijdverlies (dus enkele seconden voor de reservelamp uitging).
      • Ward
        Yoeri geeft het stuur door aan Ward, die wegens de twijfelachtige lucht en tegenstrijdige weersberichten al z’n regen-overall aangedaan had. Ward heeft een beter kartje en kan enkele plekken goedmaken. Vooral wanneer het lichtjes begon te druppelen kon hij wat tijd goedmaken. Zo ook Stefan die er bij het andere team inzat. Tot wanneer er weer een droge lijn begon te komen, en sommige teams ineens weer sneller waren tov. Stefan. Voor de rest weinig speciaals in Ward z’n stint. Hij wisselt van kart met nog een uur te gaan, maar ik laat hem nog een kwartiertje doorrijden (omdat hij in Kortrijk een kwartier te weinig gereden had, en ik een kwartier te veel). Dankzij de (in Olen reeds heel betrouwbaar gebleken) buienradar-app op de smartphones van onze supporterende teamgenoten (danku Kenny Verbinnen, Peter Neefs, Nick Van Ostade, Nicolas Leroy) zag ik dat het nog serieus nat ging worden, en deed ik ook reeds m’n regen-overall aan.
      • Sander
        Met nog 45 min op de klok stap ik in op P4 (virtueel P3, want een team voor ons moest nog een pilotenwissel doen). Tijdens de pilotenwissel zegt Ward nog dat deze kart een goed motortje heeft, maar heel raar stuurt. Bleek inderdaad zo te zijn. In de linkse bochten kreeg ik het gevoel dat m’n wiel er ging afvallen. Voor de rest viel het heel goed mee. Veel tijd om er aan te wennen kreeg ik niet, enkele minuten later gingen de hemelsluizen open. Vooral in het begin had ik het lastig. Ons motortje had power genoeg, maar ik had te weinig tractie om er van te profiteren. Jeroen Vatlet (stilaan bekend als regenpiloot, al zeker op FKI) kwam zienderogen dichter, met Christophe Verhoeven in z’n bumper. Ik kon niet anders dan hen beide doorlaten, ze waren op momenten meer dan 2 seconden per ronde sneller. Christophe – normaal niet dé regenrijder – nam Jeroen z’n lijnen over en kon netjes volgen, tot wanneer het ineens begon te stortregenen, en moest dan Jeroen toch laten gaan. Ik reed ondertussen op P3, maar dus wel een ronde achter P1 en P2, die me net gedubbeld hadden.
        Uit de achtergrond zag ik ook Jessica Van Der Perren sterk komen opzetten. Bij hen was het wel op positie… Van op de zijlijn werd ik nog aangemoedigd om haar achter mij te proberen houden, maar dat was onbegonnen werk. Ze was 2e snelste op de baan, en kon Jeroen z’n tijden matchen. Ik verloor dus een positie aan de heel sterk rijdende Jessica. M’n enige andere punt van focus was Jelle Soeffers, die op een handvol seconden achter me reed en er alles aan wou doen om ons naar P5 te verwijzen. Hij begon serieus dichter te komen, grotendeels omdat m’n kart bij elke trage hairpin helemaal stilviel. Ik moest zitten schudden en springen in m’n kart en pompen op het gaspedaal om er terug leven in te krijgen, meerdere keren per ronde. Ik vreesde al voor een kartpanne, wat nefast zou zijn voor ons klassement… Deed ook teken naar de zijlijn, maar zij konden er natuurlijk ook niet veel aan doen :p
        Ik legde de link met de grote plas op de racelijn bij het buitenkomen, en inderdaad – als ik niet door die plas reed sputterde mijn kart de komende minuut niet! Al gauw beslist dus om elke ronde naast de plas te gaan rijden – iets trager, maar weegt natuurlijk niet op tegen een kart die uit viel.
        Jelle maakte een fout die hem 5 seconden koste, en ik begon supergeconcentreerd en gewoon heel rustig te rijden, waardoor ik z’n rondetijden ook kon matchen, en hij het gat niet meer kon verkleinen. Dank aan de supporters (ook de onverwachte ;)) om mij aan te moedigen op dit moment :p Ik was verre van traag onderweg, maar de top 3 deed toch nog een heel stuk beter :s Geconsolideerd, de race uitgereden, en netjes op P4 afgevlagd. Net geen podium dus, maar de top 3 was duidelijk sneller, zeker in de regen. Zelf door Ward de race uit te laten rijden was P3 niet haalbaar geweest – denk ik. Beetje teleurgesteld dus, maar uiteindelijk toch ook geen slechte zaak voor het dagklassement 🙂
        Ons ander team werd ook nog bijgehaald door Jessica en zelf even gepasseerd (was wel niet op positie, zat een ronde tussen), maar Christophe kon haar met een mooi manoeuvre terug pareren uiteindelijk netjes beslag leggen op P2.

    Ons pintje moest ineens weer in 1-2-3 op toen de bus koers wou zetten richting Eupen. Nog enkele supporters proberen te overtuigen om mee te komen naar Eupen, maar zij wouden wel op hun gemak hun consumptie nuttigen… :p

  • Eupener Karting, Eupen
    • qualify
      15 minuutjes qualify. De baan in Eupen is bijna een minuut lang, en in een pitstop/pilotenwissel moet je een minuut stilstaan. Dit betekent dus niet veel rijtijd als je met 3 piloten wil rijden in de qualify. We deden elk een rondje of 5.
      Ward begon maar bleef steken op P11-P12. Kartje stond nog koud natuurlijk, waar hij het wat moeilijk mee leek te hebben. Ik nam over en kon P6 nemen in m’n eerste goeie ronde, maar daarna kwamen er wel nog wat piloten over. Yoeri zou het voor ons moeten gaan doen in de laatste 5 minuten. Hij deed nog een tiende van mijn tijd af, wat resulteerde in P8 of P9 (dacht ik) als startplek voor de Le Mans start.
      Snelste team in de qualify was Laguna (thuisrijders), maar zij raakten in hun hotlap de bakken een beetje bij het gooien over de lijn, en werden bestraft door helemaal achteraan te moeten starten! Guillaume Vandenbroucke vloog ook keihard tegen de bakken (waar nu betonblokken achter staan) in z’n “hotlap” (waarin hij 7 tiendes trager was dan in een normale ronde… :p), en kreeg dezelfde straf, en moest zo als allerlaatste vertrekken.
      Door het wegvallen van Laguna vooraan was de pole voor Stefan Verhofsté (y) Achter hem stond Bart Van de Vel.
      Ondertussen hadden we ook een tussenstand in het klassement gekregen. Bouwwerken Verhoeven stond logischerwijs aan de leiding met 77 punten (P1 en P2). Wij stonden op P2 met 71 punten (P2 en P4), op de hielen gezeten door No License (P8 en P1). Ik vind het ergens een beetje raar dat P1 en P8 maar 1 puntje minder is dan P2 en P4, terwijl dat tweede toch intrinsiek ‘beter’ lijkt. Ik was niet de enige die daar zo over dacht, en er werden al allerlei nieuwe puntentellingen voorgesteld… :p Ik zou niet te veel veranderen, maar de gaps tussen de posities mogen wel iets groter denk ik 🙂 Soit.
    • race
      • Yoeri
        Vooraan rijden Stefan en Bart bumper aan bumper weg van het pak. Daarachter wordt al snel een serieuze trein gevormd met oa. Sofian Tahere, Yoeri Van der Gucht, Jeroen Vatlet, Es (Opnithi Puyato), etc. etc.
        Achteraan raakt Laguna gedurende bijna een kwartier niet voorbij Guillaume, die door een iets betere Le Mans start vlak voor hem terecht gekomen was (en ze hadden beiden al 3 plekken gewonnen met die start), maar daarna was het wel als een losgelaten sneltrein die op een uurtje tijd naar P3 reed, en de hele tijd de snelste op baan was.
        Stefan en Bart reden als snelste een 55.7, Laguna reed zowat 55.4.
        Yoeri heeft de hele tijd Jeroen in z’n bumper gehad, maar doordat Yoeri zelf ook vast zat achter z’n voorligger gebeurden er niet echt veel positiewijzigingen. Eén keertje zat Jeroen er wat foutief naast, waarop hij ook meteen de positie teruggaf (y).
      • Sander
        Na een uurtje geeft Yoeri het stuur door aan mij. Ik kom op de baan en begin zo hard mogelijk te rijden om onze positie te kunnen houden. Het verbaast me dan ook wat dat een 8-tal minuten later Navric De Laet (die overgenomen had van Jeroen Vatlet) op de baan komt meer dan 10 meter voor mij…
        Het gat met Navric had ik vrijwel onmiddellijk dichtgereden, maar er over raken was iets anders. Ik zat er 2 keer half naast, maar speelde het fair en drong niet aan, en sloot terug aan in z’n bumper. Navric deed teken dat ik hem moest duwen om zo onze voorligger te proberen bij te halen – die reed zo’n 15 meter voor ons, maar draaide vergelijkbare rondetijden. Om geen extra tijd te verliezen tov. die persoon bleef ik wat achter Navric. Echt duwen kon ik echter niet echt, want zijn kartje was motorische minstens even goed dan het mijne, waardoor ik op het einde van de straights nog niet eens tegen z’n bumper zat. We draaiden aanvankelijk zo’n 56.6, maar in goeie rondes zakte het af en toe naar 56.3.
        Ondertussen kwam Mats dJ echter opzetten uit de achtergrond. Navric zag dit gelukkig ook (keek veel achter zich (y) 😉 ), en besefte dat hij me ophield en m’n race om zeep aan het helpen was (zei hij nadien ook). Hij stelde voor om van positie te wisselen, waar ik natuurlijk direct op in ging. M’n eerste vrije ronde was al meteen een 55.7, waar ik later nog een heleboel keren onder ging, om als snelste tijd een 55.4 te laten noteren. Enkel Mats was sneller onderweg en reed een 55.3 in één van z’n vrije rondes. (Piste zal natuurlijk al wel ietsjes sneller gelegen hebben dan in het eerste uur.)
        Ik maak redelijk wat posities goed, en kan het stuur na mijn stint aan Ward doorgeven op P4 (of was het zelf P3?).
      • Ward
        Ward krijgt Bart z’n start-kart, een goedje dus. We dachten dat er al veel zou moeten gebeuren om onze P2 in het dagklassement nog uit handen te geven. Het begon er echter snel slechter uit te zien toen we merkten dat Ward amper onder de 57 raakte qua rondetijd. Ik zag hem een zeldzame 56.6 laten noteren, maar nooit sneller dan dat (terwijl Bart er 55.7 mee gereden had op het moment dat de piste nog een pak trager lag). Ik dacht zelf dat de kart kapot was ofzo, maar Ward deed geen teken dat daarop wees, en bleef gewoon doorrijden.
        Uit de achtergrond zagen we al gauw Andy G terugkomen die op enkele minuten het gat dat ik op Navric had kunnen maken helemaal teniet deed. Ook een heleboel andere piloten maakten meer dan een seconde goed per ronde, onder andere ook Cédric die nog steeds aan de leiding reed en Ward bijna op een ronde moest zetten. Ik zag de bui al hangen, en Yoeri zo mogelijk nog meer… Als 2 geslagen honden zaten we in de cafétaria :p
        Andy komt in Ward z’n bumper, en die begint natuurlijk te verdedigen. Er was nog meer dan 40 minuten te rijden, dus dat zou een moeilijke opdracht worden met dat snelheidsverschil. Ik kon het niet meer aanzien en besloot om me te gaan omkleden, vlak nadat ik tegen de rest zei: als ik terugkom hangt Ward P9 ofzo…
        5 minuutjes later kom ik terug, ik kijk naar het scorebord en Ward hangt… inderdaad… P9. Blijkbaar (niet geheel onvoorspelbaar) had Ward het wat verkeerd ingeschat om de leider (Cédric) door te laten, en konden enkele mensen hier nog van profiteren. (Met behulp van enkele tikjes/stampen, zei Ward toch na de koers.) Toch serieus gevloekt van binnen, en de overwinning die we in Kortrijk door dat incident verloren hadden kwam ineens nog harder aan – 3 kostbare puntjes voor het klassement.
        Dan maar wat pintjes besteld (kon eindelijk eens op het gemak, na de vorige 2 kartings :p), met de ondertussen toegekomen supporters Peter Neefs en Kenny Verbinnen (rechtstreeks uit FKI, Machelen! (y) 🙂 ). Ik volg de race verder vanuit de cafétaria, en als ik er het scorebord bijneem besef ik ineens iets. Ik ga het even narekenen voor de zekerheid, en inderdaad… Andy Gaban zat ondertussen in de bumper van Kenneth Haesaert (Mats z’n team), te battlen voor wat op dat moment P4 was. Zoals het er nu uit zag zou het in het dagklassement P3 worden voor CU@Finish, en wij dus op P4, maar als Andy nog voorbij Kenneth kon gaan, dan verloor die laatste een extra puntje, wat hen op gelijke stand met ons bracht, en aangezien wij P2 waren geweest in Kortrijk en zij nergens op het podium gestaan hadden zou ons dat P3 in het dagklassement geven! Ik lichtte m’n kompanen in, en samen liepen we naar de piste om Andy aan te moedigen 🙂
        Er stonden nog 8 minuten op de klok, en Andy was serieus aan het aandringen bij Kenneth. Een minuut of 4 later gebeurde dan wat we gehoopt hadden, Andy zat ineens voor Kenneth! Ik had het manoeuvre zelf niet zien gebeuren, en Jeroen (Andy z’n ploegmaat) die naast me stond ook niet, maar Mats (Kenneth z’n ploegmaat) wel, en hij zei dat het niet fair was en dat Andy hem los op de hoek gepakt had… Ik spreek me er verder niet over uit want heb het niet zien gebeuren. Feit is wel dat een halve ronde later iemand van het duo een waarschuwing kreeg. Door Mats z’n reactie enkele seconden voordien ging ik er van uit dat Mats gelijk had en dat de waarschuwing voor Andy was. Zij hadden eerder al een waarschuwing opgelopen, en dit kon dus volgens mij resulteren in zwart… Bleek echter dat de waarschuwing voor Kenneth was ipv. voor Andy! Blijkbaar had Kenneth de bocht na het beslissende manoeuvre ‘wraak’ willen nemen op Andy, en hem los in z’n zij geramd, wat de marshals natuurlijk niet ontgaan was…
        Posities veranderden niet meer voor de rest van de race, en dus ook in het klassement bleek het pleit beslecht.

Het was blijkbaar uiteindelijk nog spannender dan we gedacht hadden, want Dimi (die de scores bijhield op de laptop) kwam ons vertellen dat er een 3-way tie was voor P3, maar dat wij aan het langste eind trokken.
Inderdaad, P3, P4 en P5 (wij, Laguna en CU@Finish) hadden allemaal exact 100 punten. Daarna wordt er gekeken naar de posities, wij hadden een P2 in Kortrijk maar Laguna had een P2 in Eupen. In FKI hadden wij echter een P4, terwijl hun tweede beste resultaat hun P5 in Kortrijk was, dus trekken wij inderdaad aan het langste eind!
Jammer genoeg geen aparte podiums voor elke race, wat voor mij wel gemogen had. Uiteindelijk toch heel blij dat we toch nog op het eind-podium stonden! Het voelde als iets wat ons bijna nog ontnomen was… Hadden we de strategie wat anders aangepakt (niet iedereen elk evenveel laten rijden op elke piste), en was het incident in Kortrijk niet gebeurd, dan hadden we P2 kunnen worden denken we. We hadden de loting eens redelijk aan onze zijde, en daar probeerden we zo goed mogelijk van te profiteren. Snelheid was best ok! (Enkel Ward zou in Eupen nog eens wakker geschud moeten worden? :p)
In elk geval verdiende winnaars – onze teamgenoten 😉 Iedereen op het podium was meer dan tevreden, wat zich ook toont in deze podium-foto 🙂

Tour of Belgium 2014 - podium

Tour of Belgium 2014 – podium (P1. Bouwwerken Verhoeven, P2. No License, P3. Traxxis)

Ons dan ineens toch weer heel erg moeten haasten omdat de bus wou vertrekken, en na een lange (maar amusante en interessante ;)) busrit en rit huiswaarts was ik uiteindelijk om 6u45 thuis 😀 Lang dagje toch!

Benieuwd naar volgend jaar. Meer kartings? Een heel week-end? Ander reglement? Andere puntentelling? 😉
Wij proberen er in elk geval terug bij te zijn!

Was een heel geslaagde eerste editie. Volgens mij de 3 karting-uitbaters van het land die meest met karting bezig zijn (of toch meest rekening trachten te houden met ons – de competitiekarters), en dat toont zich ook in de organisatie etc.

Mooie race-dag!

Een heleboel foto’s kan je hier terugvinden: http://fotoalbums.cuatfinish.be/#!album-93, met dank aan familie de Jong!

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.