Traxxis wint 24u van Eupen in de FUN klasse! (P8 algemeen)

By | 08/10/2013

Traxxis voorstelling 24h Eupen 2013

Traxxis voorstelling 24h Eupen 2013

Traxxis nam deel aan de 24h van Eupen (Eupener Karting) met niet minder dan 11 teamleden!
De ambitie lag op een top 10 algemeen, en stiekem gingen we toch voor een overwinning in de FUN klasse ook.
Vorig jaar was Traxxis P8 met een iets sterker deelnemersveld, dus niet geheel onmogelijk dachten we.

Zoals in de voorstelling al aangegeven was dit de allerlaatste editie van de 24h van Eupen – één van de mooiste wedstrijden die we kennen – op de huidige locatie. Eupener Karting verhuist namelijk begin volgend jaar naar een nieuwe infrastructuur, wat verder in de straat.
Voor deze laatste editie (toepasselijk getiteld als ‘the Nostalgic Edition’) wouden we dan ook alle piloten uit ons team die interesse hadden de kans geven om het (nog) eens mee te maken. Zo kwamen we uiteindelijk aan een team van maar liefst 11 piloten, wat ons noopte om in de FUN klasse mee te doen. (Volgens het reglement waren teams met 8 of meer piloten automatisch teams voor de FUN klasse. De teams in de PRO klasse bestonden uit 5 tot 7 piloten.)

Een team met veel piloten heeft zowel voor- als nadelen, maar ik denk dat het niet mag onderschat worden hoe moeilijk het is om veel piloten te vinden in een team die qua niveau bij elkaar aansluiten. Vergeet ook niet dat elke piloot sowieso de piste moet leren kennen en in z’n tempo moet komen gedurende de eerste X rondes (voor de ene piloot al wat meer dan voor de andere), wat er voor zorgt dat elke nieuwe piloot uiteindelijk toch voor wat extra tijdverlies zorgt.

De aantredende rijders voor het Traxxis waren:

  • Sander De Baets
  • Stefan Verhofsté
  • Bjorn Vermeulen
  • Nicolas Leroy
  • Levi Wouters
  • Christophe Verhoeven
  • Cédric Wauters
  • Dennis De Block
  • Jochen Hebbrecht
  • Dieter Nielandt
  • Ward Maenhout

Eigenlijk zo goed als al onze actieve leden, op Yoeri en Matthias na, die jammer genoeg andere verplichtingen hadden. Kenny reed ook niet mee, maar was zaterdagnamiddag wel als supporter aanwezig!

Na het nodige fileleed raakten de meeste rijders er vrijdag toch op tijd, de anderen zouden pas zaterdag toekomen om hun stints te rijden. In de training zouden we vooral de rijders laten rijden die de eerste stints voor hun rekening moesten nemen (Christophe, Jochen en Levi), en de piloten die nog geen training hadden gehad op Eupener Karting de voorbije weken, maar toch al aanwezig waren (Sander en Stefan). Jochen raakte er jammer genoeg net niet op tijd, en zodoende kon Bjorn ook nog enkele rondjes instappen tijdens de vrije training. Voor Ward achtten we het minder belangrijk, aangezien die er de week voordien nog gereden had.

Tijdens de training bleek Christophe al snel tijden te rijden die tot de top 5 behoorden.
Hij mocht dan ook meteen de eerste kwalificatie voor zich nemen. Daar werd hij uiteindelijk 9e, wat meteen ook de startpositie was voor het team (enkel de top 5 ging door naar de hotlap-qualify shoot-out).

Voor de race volgden natuurlijk nog de druk bijgewoonde obligatoire team-voorstelling met fotoshoot.

Teamfoto 24h Eupen 2013

Teamfoto 24h Eupen 2013

We dienden ook één piloot af te vaardigen om deel te nemen in de Miss/Mister 24h Eupen verkiezing die tegelijkertijd op Facebook liep, en kozen voor Levi Wouters 😀

Vrijdagavond iets na 22u werd dan de start van de etmaal-race gegeven. We pogen om hieronder een chronologisch verslag van de race te geven, met input van verschillende van onze piloten.

Christophe zou bij ons de eerste stint voor z’n rekening nemen, en bij de start komt hij zonder problemen weg, maar er vormt zich een grote train achter AMC Racing, die wel een goede qualify reden maar nu duidelijk te traag waren. Er volgen heel wat positiewisselingen in dat treintje, en op een gegeven moment wordt de piloot van AMC Racing – die duidelijk niet tevreden was met het feit dat hij te traag was – wat agressief en hij tikt er Christophe zuiver uit. Wij verloren meer dan een handvol seconden en ook wat plaatsen, maar zij kregen wel een (terechte) zware penalty voor hun manoeuvre. Christophe blijft echter zijn koele zelf en behield zijn pace.

Hierna mocht Jochen het overnemen, voor de tweede stint.
We laten hem kort aan het woord:

Mijn eerste rondes gingen niet zo lekker, ik draaide maar een 1:12:xy en moest wat in het ritme komen. Na enkele rondes kon ik eindelijk 1:10.5x neer poten. Geen super tijd, maar op zich niet zo slecht voor mijn eerste stint. De kart was zeker goed. Goede motor en perfecte grip. Het circuit zelf leek mij ook wel te liggen. Ik was ingestapt op P11, en uitgestapt als P13. Wat plaatsen verloren 🙁 …

Volgende in rij was Levi die zijn eerste stint mocht aanvangen. Ook hij had meteen een snel ritme te pakken en kon vlot afwerken.

Erna hetzelfde scenario voor Christophe tijdens zijn 2e stint.

Terug naar Jochen dan voor zijn 2e stint. In deze stint kwam de pace kart op het circuit om het buitenstuk af te sluiten door de regen – het was beginnen regenen, en de meer onervaren teams hadden moeite met de omstandigheden, waardoor uit veiligheidsredenen besloten werd om zolang het regende enkel het indoor-stuk van de piste te gebruiken.

Jochen wist het volgende te zeggen:

Mijn 2e kart bleek nòg beter te zijn de eerste. Ik had het gevoel dat de motor iets hoger in toeren ging, maar de rem maakte eigenlijk écht het verschil. Bij het remmen bleef de kart zéér stabiel. Ik kon laat op de remmen, en terug vroeg op de gas. Grip was geen probleem. Ik zag dat ik vrij veel 1:10:0x draaide en af en toe eens een hoge 1:09:xy. Het gaf me een ontzettend goed gevoel. Echt waar. Lang geleden dat ik nog gekart had, maar dit was een opsteker (ok, al lag het misschien ook aan de goede kart :-)). Naar het einde van mijn stint begon het meer en meer te druppelen. De droge rijlijn buiten werd natter en natter en ik kon niet meer volgas door de bochten gaan. Ik probeerde toch zo snel mogelijk te gaan want ik wou onze 5e plaats niet verliezen. Al snel zag ik de veel piloten aan het sukkelen waren op het natte. Toen ik over de start ging, zag ik mijn tijd die meestal rond 1:12 – 1:13 lag, terwijl er veel piloten waren die 1:20 draaiden. Na de herstart achter de safety car, deed ik wat ik moest doen: zo snel mogelijk voorbij mijn voorliggers geraken en een gat slaan met het pak achter mij.

Door het gebeuren met de pace kart werd even getwijfeld over de tactiek met de vrije pitstops. Er was nog geen enkele hiervan gebruikt en er werd gedacht dat hierdoor tijd verloren was gegaan. Toch werd er besloten om de pitstops nog uit te sparen tot er meer inzicht kwam in hoe deze het beste gebruikt konden worden.

Levi zijn 2e stint verliep weer snel en constant en na hem stond Dieter, ietwat nerveus, klaar voor zijn 1e stint.

Dieter is nog wat minder ervaren met endurances en rijdt nog niet zo lang met ons mee, dus er werd verwacht dat we wel ietwat tijdverlies zouden gaan lijden.
Maar uiteindelijk ging hij toch snel vooruit, misschien iets minder constant, maar hij moest niet zoveel onderdoen tegenover de rest qua toptijden.
Hij vertelde volgende achteraf:

Aangezien ik enkel in de opwarming een paar rondjes heb kunnen rijden was het circuit redelijk nieuw voor mij. Het eerste kwartier heb ik vooral besteed met het circuit en de kart te leren kennen. Het kartje was geen bom maar had een goede motor en stuurde goed voor mijn rijstijl. Na een half uur had ik een goed constant tempo te pakken. Maar verloor hier en daar toch wat pace waardoor mijn tijden toch binnen de 56 laag bleven. Jammer want wou toch een beetje snellere tijden halen.

Hierna werd besloten om Christophe nog een extra stint te laten doen. De teammanager van dienst (Stefan) had namelijk 1 stint te weinig staan op zijn tijdsschema en zo kon dit goed ingevuld worden door 1 van de snellere rijders. Langzaam kwam Traxxis op P5 terecht.
Andere teams hadden al wat pitstops genomen. Het voordeel hiervan was dat er op het circuit niet op positie voorbij moest gestoken worden.
De andere teams kregen altijd blauw, maar eigenlijk met hun pitstops zaten ze wel voor in koers.

Volgende rijder die mocht aantreden was Ward voor zijn eerste stint. Uit zijn mond hoorden we achteraf het volgende:

Na 24u wakker te zijn mocht ik eindelijk beginnen met de koers. De eerste rondjes waren even gewoon worden, maar ik kwam snel op mijn tempo.
Ik liep een beetje verder uit op onze achtervolgers en kon ook wat goedmaken op de plekken voor ons. Alle beetjes helpen :-), ik draaide mooie tijden in de 55.5/55.8
Beste tevreden van mijn 1e stint, ik voelde het constant zijn er wel inzitten en merke ook wel waar ik tijd won op andere piloten en waar niet.

Stefan mocht hierna ook aan zijn 1e stint beginnen, en had daar kort na het uitstappen toch wat gemengde gevoelens over:

Ik vond toch niet direct m’n pace. Het duurde toch wel een handvol rondes vooraleer ik in m’n ritme zat en terug ruimte begon te winnen. Ik wist uiteindelijk nog tot op een tiende van ons team z’n snelste rondetijd te komen dus het viel al bij al nog mee.

Daarna was het meteen al terug aan Ward diens 2e stint, die hem duidelijk euforisch stemde:

Denk niet dat ik al ooit zo’n stint reed. Mijn eerste 10 ronden gingen altijd maar sneller.
De eerste ronde 55.9 gevolgd door 55.8, 55,7 tot aan 55,5 en hier en daar zelfs 55.4.
Iedereen voor mij kreeg blauw en ik reed van de ene naar de andere voorligger op het circuit.
Dit gaf mij een enorme boost in mijn zelfvertrouwen.
Ik slaagde er zo in constant binnen de tiende te blijven op enkele ronden na.

Hierna mocht Bjorn, na heel lang wachten, eindelijk ook in een kart stappen. Zijn reactie na zijn eerste stint:

Na 15 uur aanwezig te zijn zonder in een kart te zitten (buiten de laatste 2 rondes van de opwarming) kon ik eindelijk in de kart kruipen voor mijn eerste stint!

Ik stond al een 5 minuten klaar om plaats te kunnen nemen in de kart, maar op een of andere manier kwam Ward snel binnengereden voor de pitstop maar er zat nog iemand in mijn kart! Snel mijn lood erin gezet en stoeltje op de juiste positie gekregen. De baanmarshal moest de transponder en nummerbordjes erop zetten. Opeens zie ik dat er nog 10 seconden resteren, ik begin luid af te tellen en die marshal bekeek me maar raar. Ik stond helemaal achteraan in de pits, en besloot dan maar om vanaf 5 seconden al gas te geven, ook al was de marshal nog bezig met de nummerbordjes. Ik geef gas maar hij wil me wat tegenhouden! Gas blijven geven en op 62 seconden buiten kunnen rijden, 2 seconden verloren! Wisseltijd 1:33.150…

Focussen op de stint! Vermits het mijn eerste was had ik de eerste 10 minuten weer even gewenning nodig, maar ik draaide al snel 56 laag. Na een 10 minuten kwam P5 aansluiten achter mij, ik ging niet te defensief en bleef 56 laag rijden maar de piloot achter mij ging net sneller. Na een tijdje zag ik Ward dan teken doen om hem voorbij te laten en aan te pikken, spijtig genoeg pakte hij 0.5 per ronde. Naarmate de stint vorderde, gingen mijn tijden wel omlaag naar 55 hoog. Omdat we dan op P5 rondreden kregen we zeer snel blauwe vlaggen, wat inhalen makkelijk maakte 😉 Uiteindelijk nog 55.650 kunnen rijden waar ik zeer tevreden mee was. Deze kart had weinig grip achteraan maar er viel heel goed mee te rijden!

Na Bjorn stapte Stefan terug in voor zijn volgende stint, die hem gelukkig toch weer wat optimistischer stemde:

Ik voelde me meteen een pak beter dan mijn eerste stint en dat was te zien aan m’n pace ook. In een toch iets mindere kart dan m’n vorige veel constanter kunnen rijden en zo zelf de locomotief mogen spelen voor het team dat uiteindelijk 4e is geworden in het algemeen klassement. Het zat goed snor 😀

En toen was het de beurt aan Sander. Hij twijfelde aan zichzelf door wat mindere prestaties de voorbije maanden en vreesde wat tijd te verliezen in zijn stint. De vrees was echter onterecht, hij was enorm snel en kon zelfs de snelste tijd van het team op zijn naam zetten.
Hij liet het volgende noteren:

Ik was inderdaad wat aan het twijfelen aan mezelf vlak voor het instappen. De laatste tijd blijk ik altijd ietwat ondermaats te presteren, en het verschil met mijn directe concurrentie is groter dan normaal. Bovendien zat ik meer dan 2.5 kg over gewicht (m’n lood moet eens opnieuw versneden worden), wat me toch ook weer die extra honderdsten trager maakt. Aan de andere kant ligt Eupener Karting me wel vrij goed, en is het al altijd een van m’n betere pistes geweest. Ik had vrij snel een mooi tempo te pakken, en draaide mooi en vrij constant 55.5. Hier en daar wel net iets te veel tijd verloren bij het inhalen van tragere piloten – die Duitsers laten echt niet goed voorbij. Na een kwartiertje ofzo komt één van de topteams uit de pit gereden vlak voor m’n neus. Ik kan mooi aanpikken en wordt zelf wat opgehouden. Als die piloot wat meer in z’n tempo komt kan ik wel mooi volgen, en ik draai uiteindelijk een 55.2 – de snelste tijd van ons team tot dan toe. M’n stint was voorbij voor ik het wist! De snelheid zat goed, maar het moest nog net iets constanter…

Na Sander kwam Bjorn terug aan de beurt, die na z’n stint ook heel tevreden was:

Sander komt binnengereden en ik zat al klaar om te vertrekken. De nummerbordjes werden nu sneller overgezet en ik mocht al na een 15 seconden op mijn plaats gaan staan. Ik stond iets verder in de pit dan de meeste andere piloten en kwam net op 60 seconden buiten, met een wisseltijd van 1:30.786!

Al snel bleek dat dit kartje motorisch gelijk was aan mijn vorige, maar met meer grip achteraan. Perfect! Al snel draaide ik 55 hoog en kon dit tempo goed aanhouden. Ik zat meteen op de pace en draaide enorm constant. Heel weinig tragere piloten moeten inhalen, maar diegene die er wel waren gingen goed opzij! Niemand moeten voorbijlaten dus dat zat ook mee. Ongeveer in de helft van de stint en op het einde een identieke laptime van 55.598 kunnen draaien, 0.3 trager dan Sander zijn laptime die hij de stint ervoor heeft neergezet.
Enorm tevreden van deze stint!

Hierna kwam Dieter opnieuw aan de beurt. Hij had een iets minder kartje, en na 15 minuten in z’n stint komt er een pace-kart op de baan omdat ze de buitenpiste opnieuw gingen openleggen. Die lag echter nog nat, dus de karts moesten er wat over rijden om een droge lijn te maken. Dat duurde wat langer dan verwacht, en pas na zowat 20 à 25 minuten (dat Dieter het te lang en saai vond kon je zien aan zijn lichaamstaal in de kart :D) werd het pak weer losgelaten. Dieter zat in een vrij goede positie en kon hierdoor ook wat tijd winnen. Hij worstelde echter wat met z’n kart, en was dan ook blij dat z’n stint er op zat – ook al had hij minder lang voluit kunnen rijden dan voorzien.
Hij wist nog dit te vertellen:

Op voorhand had Sander mij de tip gegeven van mijn extra lood helemaal vooraan te steken in de voorziene bakken. Na enkele rondjes besefte ik dat ik een zeer levendige achterkant had. Waardoor ik veel verloor in het uikomen van trage bochten. Was nog aan het denken voor een pitstop te nemen voor mijn lood naar achter te steken om dit te verhelpen. Maar toen zag ik dat de marchalls zich aan het klaarmaken waren om het buitenstuk terug open te doen. En jawel een paar ronden later begon iedereen te vertragen met de safetycar op kop. Dan maar besloten om mijn lood al rijdend te versteken. De safetycar-rondjes bleven maar komen. Tot mijn groot ongenoegen want hoopte wat goed te maken op het natte stuk buiten dat alsmaar droger werd. Uiteindelijk kwam de groene vlag. Sommige teams hadden meteen een pitstop gemaakt waarvan 2 kartjes ineens voor mijn neus schoten bij de finish en me geen voorrang gaven. Ik hou een beetje in om het vlot te laten verlopen waarna meteen enkele piloten achter me besloten mij vakkundig opzij te duwen en plaatsen probeerden goed te maken. Dit was niet naar men zin en besloot dan maar het hele hoopje langs de buitenkant (van de bocht bij de cafetaria) voorbij te steken met succes

Na Dieter was het de beurt aan Nicolas en Cédric, die op zaterdagochtend toegekomen waren om ons team te versterken.
Nicolas kon als eerste instappen. Hij moest duidelijk eventjes wennen, te vergelijken met Jochen z’n eerste stint, maar vond uiteindelijk toch ook een mooi tempo en reed probleemloos z’n stint uit.

Na Nicolas was het Cédric z’n beurt. Hij moest een handvol rondjes wennen – logisch, het circuit wat leren kennen – maar deed al vrij snel wat we van hem gewoon zijn: bloedsnel rijden. Hij zat in het zog van Filipe Vieira voor NRS Motorsports, op dat moment één van de snelste piloten op de piste. Cédric kon zowaar aanpikken, en reeg de snelle rondetijden aan elkaar. We verloren amper tijd tov. de leiders in deze stint.

Ondertussen was ook Dennis gearriveerd, onze elfde piloot van het team 🙂

Eerst was het echter nog de beurt aan Sander voor z’n 2e stint. Hij reageerde positief na z’n stint:

Dankzij één van onze aanwezige Supporters (Benjamin Tinck – versterkte ons oa. ook al tijdens Interkart op JPR) kon ik enkele uurtjes rusten in zijn camper. Die waren welkom geweest, en tegen dat ik m’n 2e stint moest aanvangen was ik toch weer vrij fris man.
Ik dacht dat ik een ietwat minder kartje zou krijgen, maar blijkbaar was het vooral mijn voorganger die er wat tijd mee liet liggen. Ik was opnieuw na enkele rondes al heel snel onderweg, en de leiders maakten amper terrein goed om me op een extra ronde te komen zetten. Ik moest slechts een 3-tal piloten doorlaten, terwijl ik op zowat al de rest duidelijk inliep. Ik kon een tijd laten noteren van 1.09.0, net als Cédric in de stint voor mij – op dat moment dicht bij de snelste rondetijden van de race (met het buitenstuk bij dan).
Opnieuw wel weer net iets te veel tijd verloren bij het inhalen van tragere piloten, en – iets waar ik af en toe wel wat last van heb – wat te veel foutjes gemaakt wanneer de snelste piloten vlak in m’n bumper zaten (oa. Mathias Grooten) 🙁
Uiteindelijk toch vrij tevreden van m’n stint(s). Ik ben blij dat de snelheid er toch nog in zit, en dat ik het karten op zich niet verleerd blijk te zijn :p

Hierna komt Nicolas terug aan de beurt voor zijn 2e stint. Deze keer kwam hij sneller in zijn ritme en liet hij zelfs een toptijd van 1.08 hoog noteren.
Vanaf deze stint werd begonnen met de vrije pitstopts op te gebruiken, gelijkmatig over de overblijvende stints.

Dennis volgde voor zijn 1e stint, en moest ook wat zoeken naar het tempo.

Bjorn volgt hierop met zijn laatste stint, die hij zelf achteraf ook duidelijk z’n beste vond:

Nu het buitencircuit terug openlag was het terug mijn beurt om in de kart te stappen voor mijn 3e en laatste stint. Eens op de baan hoge 1:09 aan het rijden, niet slecht maar helemaal niet wat ik wou rijden. Al snel komt Marc Schings me voorbij en kon ik goed aanpikken. Hier en daar mijn rijlijn een beetje aanpassen en draaide ik al snel 1:09 rond. Niet sel daarna kwam Mathias Grooten de baan op en kon ik perfect bij hem aanpikken. Hier heb ik dan een paar 1:08 hoog gereden. Mathias ging al snel terug binnen voor zijn pitstop en een ronde erna volgde ik hem in de hoop hem te kunnen volgen. Ik kom de pits binnen en kwam weer buiten met een tijd van 1:43.466, maar 0.3 trager dan de snelste tijd maar 1 seconde sneller dan de gemiddelde! Mathias was natuurlijk al gaan vliegen vermits er een gedubbelde net voor me rijdt bij het uitkomen van de pits. Wel heb ik de pace kunnen behouden en constant lage 1:09 rijden met af en toe een 1:08. Weer een constante stint met hier en daar wat piloten die ik moest inhalen. Niet veel tijd mee verloren, echt tevreden hoe de mensen de blauwe vlag respecteerden, op 1 of 2 piloten na dan :p.

Nicolas rondt ook zijn laatste stint af, gevolgd door Dennis die nu wel iets beter op gang kwam, en daarna opnieuw Ward, die z’n euforisch gevoel na z’n vorige stint toch wat moest temperen:

De laatste stint was mijn minste. Ik nam 1 pitstop voor mijn rekening. Hier liet ik toch wel een seconde liggen. Toen Rost Racing 2, de 2e in de fun klasse, 1 ronde kwam ontdubbelen, wist ik gelukkig goed aan te pikken. Ik wou vermijden dat ze dichterbij slopen. Bij het oprijden van de brug werd mij duidelijk dat mijn kartje een mindere motor had. Uiteindelijk wist ik de schade wel nog te beperken en verloor ik zo’n 2 tienden per ronde op de sneller rijders op dat moment. Ik reed 1.09.1 terwijl de toppers toch 1.08.9 draaiden.

De voorlaatste stint was opnieuw voor Stefan:

M’n 3e stint dan was de voorlaatste van de race, nu lag het buiten gedeelte terug open. Opnieuw in een iets minder kartje als ik keek wat sommige andere mannen weg reden op de rechtestukken. M’n pace was niet de beste dat ik al gedaan had maar kon toch constant sneller rijden dan onze naaste concurrenten. Het zou in de laatste stint nog kunnen beslist worden in welke positie we over de finish reden. Het lag nog open van P6 tot P9.

Door de pitstops te nemen in de laatste stints werden nog plaatsen verloren. De verwachting was ergens op een 8e of 9e plaats terecht te komen.

Cédric zou de laatste stint van de race, en dus de finish voor zijn rekening nemen. Hij verkleinde de afstand tot P7 nog, maar kon het gat niet volledig meer dichtrijden.

Uiteindelijk werd Traxxis sterk P8 met slechts 38 seconden achterstand op P6 (Hermans vloeren).
Hiermee was de 1e plek in de FUN klasse ook binnen gehaald met zo’n 2,5 lap voorsprong op de 2e in die categorie, Rost Racing 2.
De derde plek in deze klasse was voor de sympathieke kerels van Team Poland.

Hiermee zijn onze beide doelen bereikt; top 10 algemeen en een overwinning in de FUN klasse, waar we achteraf gezien heel blij mee waren 🙂

podium FUN 24h Eupen 2013

podium FUN 24h Eupen 2013

Algemeen werd Pro-photos-sport verdiend eerste. Ze waren het hele weekend de sterkste. P2 werd het ook sterke Euroracing, gevolgd door NRS Racing Team dat 3e werd, na een veelbesproken penalty in de slotfase van de race.

De volledige uitslag:

uitslag 24h Eupen 2013

uitslag 24h Eupen 2013


Ter info: een p voor de naam staat voor PRO klasse, een f voor FUN klasse.
(Kan zijn dat er door enkele post-race penalties nog hier en daar minieme dingen veranderen, maar er werd ons verzekerd dat de eerste 17 posities sowieso kloppen.)

Voor meer info over de volgende edities van de races, kijk gerust ook op de site van Eupener Karting.

Extra verslagen en details kunnen zoals steeds op het KartGrid forum gevonden worden.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.